Wandelen buiten de spits

beeld RD, Henk Visscher
6

Steeds meer mensen gaan aan de wandel. Goed voor lijf en leden. Maar er kleeft ook een nadeel aan: op populaire plaatsen en tijden is het soms dringen geblazen.

Wie een hekel heeft aan drukte, doet er goed aan de wandelspits te vermijden. Ga dus niet op pad als heel Nederland denkt: kom, laten we eens een eindje gaan wandelen. Bijvoorbeeld ’s middags op Hemelvaartsdag of Tweede Pinksterdag. En kies zeker op zulke dagen niet voor een populaire locatie als bijvoorbeeld de Grebbeberg, de Veluwezoom of de Heerlijkheid Mariënwaerdt. Wachten tot het groepje voor je een steil paadje op is geklauterd: dat is weliswaar tegenwoordig zelfs op de Mount Everest niet ongebruikelijk, maar met prettig wandelen heeft het weinig te maken.

Een indicatie voor drukte: de aanwezigheid van grote parkeerterreinen. Een paar kilometer verderop is het vaak net zo mooi en in ieder geval een stuk rustiger. Tip: groene wissels en klompenpaden volgen liefst ongebaande wegen en zijn daardoor vaak rustig.

De charmes van een avondrondje

’s Avonds een rondje lopen heeft in alle seizoenen zijn charmes. Het schijnt sowieso goed te zijn voor de nachtrust. En er zijn over het algemeen maar weinig mensen op pad, afgezien van de hondenuitlaters. Bovendien ziet de wereld er bij avondlicht vaak heel anders uit. Dat geldt zeker in deze tijd van het jaar, op weg naar de langste dag, als de schemering eindeloos lang lijkt te duren. En er vaak prachtige luchten te bewonderen zijn.

Het vallen van de avond is ook de tijd voor onverwachte ontmoetingen met gedierte dat zich overdag niet laat zien. Zo zag ik pas tijdens een avondommetje op de Utrechtse Heuvelrug binnen 10 minuten twee –apart van elkaar rondlopende– reeën. In een best druk gebied. Als je uilen wilt bespieden –gewoon in je eigen woonplaats– moet je ook ’s avonds op pad.

Geen idee welke vogel daar in die boom het hoogste lied zingt? De app Warblr biedt mogelijk uitkomst.

De randen van het land

We wonen in een dichtbevolkt land, dus is het logisch dat je in een centraal gelegen of gemakkelijk bereikbaar natuurgebied het bos of de hei vaak niet voor jezelf alleen hebt. Wie rust zoekt, kan beter gaan wandelen aan de randen van het land: in het Fochteloërveen, op de Hondsrug of in de Achterhoek. Lastig bereikbaar voor de massa, dus per definitie leeg. Maar een prima optie voor een dagtocht of een meerdaagse wandeling.

Verlaat de route

Een wandelroute volgen heeft behalve voordelen ook een minder prettige kant. Het is fijn om te weten hoe lang je ongeveer op pad bent. Je bent verzekerd van een fraai parcours. Maar aangezien de meeste wandelaars braaf voor een route kiezen, kan zo’n vooraf bedacht pad je ook het gevoel geven dat je een volgzaam schaap bent. De oplossing: verlaat je niet op een routebeschrijving of -paaltjes, maar kies ad hoc je eigen weg, eventueel aan de hand van knooppunten. Bang om te verdwalen? De smartphone biedt uitkomst, bijvoorbeeld via Google Maps. Via een (gratis) app als Locus kun je een eigen route invoeren en vervolgens de kaart offline raadplegen.

Wandelen is populair. Een drieluik met praktische insteek over deze laagdrempelige hobby.