Jalke Visser: Gaaf om met World Servants klaslokalen te bouwen in Bolivia

World Servants Onbeperkt
Jalke Visser geniet van het contact met Boliviaanse kinderen. beeld Klaske Bakker

Jalke Visser (16) uit Culemborg had zich als kind al voorgenomen: als ik 16 ben, ga ik op werkvakantie met World Servants. Een ziekte leek roet in het eten te gooien, maar toch ging haar wens in vervulling. Van 12 tot 28 juli verbleef de havoleerlinge in Bolivia met de christelijke organisatie die in ontwikkelingslanden werkvakanties regelt voor jongeren. Dit jaar was er voor het eerst een reis waaraan ook mensen met een lichamelijke beperking mochten deelnemen. Jalke was van de partij. In haar rolstoel.

Tweeënhalf jaar geleden kreeg ze neuropathie, een aandoening waarbij de hersenen en de zenuwen niet goed samenwerken. De ziekte kent veel uitingsvormen. „Bij mij zit het in de benen. Daardoor kost lopen mij moeite en heb ik veel pijn in mijn benen. Bewegingen gaan niet automatisch meer. Als ik loop of wil opstaan, moet ik goed nadenken over wat daarbij komt kijken. En alles kost mij meer energie dan vroeger. Ik vind het lastig om daar rekening mee te houden. Mensen in mijn omgeving worden er soms chagrijnig van als ik mij niet wil laten helpen en dan erg moe word.”

Je kunt van neuropathie herstellen, maar zeker is dat niet. „Het gaat met mij gelukkig de goede kant op. Thuis loop ik meer dan een jaar geleden en de artsen zijn positief gestemd. Ik moet geduld hebben en dat lukt mij niet altijd.”

Buitenshuis maakt Jalke veel gebruik van haar rolstoel. „In Bolivia heb ik dat continu gedaan, omdat de reis mij veel energie kostte. Als ik over mijn grenzen ga, kan ik een terugval krijgen. Daarom heb ik elke dag ’s middags een uurtje geslapen.”

Jalke heeft genoten in Bolivia: „De mensen zijn er open en gastvrij en kookten voor ons. We kregen twee keer per dag warm eten, tenminste aardappels, rijst en vlees. Ik vond het supergaaf om met andere jongeren aan twee klaslokalen te bouwen. Zo heb ik gemetseld, stenen gestapeld en ijzerdraad gevlochten. De gesprekken met groepsgenoten over het geloof zetten me aan het denken.”

Normaal gesproken kan Jalke zich goed redden, maar toen de groep in Bolivia naar een ruïne van de Inca’s ging, moest ze regelmatig gedragen worden vanwege trappen en oneffenheden in het pad. „Dat viel niet mee, want ik vind het moeilijk om afhankelijk te zijn. En het blijft confronterend om bepaalde dingen niet meer te kunnen. Dat heb ik later met de groep gedeeld. De andere jongeren vertelden toen dat ze het fijn hadden gevonden om mij te helpen.”

Jalke kijkt positief terug op de werkvakantie. „Vriendinnen boden aan om mee te gaan, maar ik wilde de reis graag in mijn eentje doen om te laten zien dat ik dit kon. Dat het is gelukt, geeft mij meer zelfvertrouwen.”

Dit is het vijfde deel van een serie over jongeren die met World Servants Onbeperkt op werkvakantie gingen naar Bolivia.