In deze weken voor Kerst is er van alle kanten aandacht voor het komende feest, al zijn voorbereidingen op het kerstfeest in de kerk van heel andere aard dan die in de wereld. In de kerk staat de geboorte van het Kindje Jezus centraal. Ook in allerlei liederen komt dit heilsfeit telkens naar voren.

Stil verdriet

Er zijn heel wat mensen voor wie de aandacht voor het in verwachting zijn van Elizabeth en Maria en de geboorte van Johannes en Jezus best schrijnend is. Als je zelf geen kinderen kunt krijgen, of geconfronteerd bent met een of meerdere miskramen of stilgeboortes, word je hier deze dagen steeds pijnlijk aan herinnerd.

Rond de kerstdagen kun je de pijn van kinderloosheid nog meer voelen

Ook al ben je als gelovige blij en dankbaar dat de Heere Jezus als Kindje op deze aarde heeft willen komen, in jouw huis bleef het stil. Geen babygehuil, geen kinderstem. Dat is een verdriet dat er is en dat blijft. Het is van grote betekenis wanneer je elkaar hebt als man en vrouw en wanneer familie en vrienden om je heen staan, maar dat grote, letterlijk stille, verdriet is er ook. Niemand kan dat wegnemen.

Levenslang

Als een stel trouwt en aan de toekomst denkt, ziet het zich meestal met kinderen. Als dan maand na maand een zwangerschap uitblijft, word je steeds ongeruster. Ook kom je voor allerlei vragen te staan. Ga je wel of niet het medische traject in? En zo ja, tot hoever mag je dan gaan? Wat vertel je hierover wel of niet aan je omgeving? Ondertussen vallen de geboortekaartjes van kinderen van leeftijdsgenoten bij je door de brievenbus. En iedere keer weer moet je met een opgewekt gezicht op kraambezoek.

De omgeving weet vaak niet goed hoe ze mee kan leven

Als dan uiteindelijk blijkt dat er in jouw huwelijk geen kinderen geboren zullen worden, kom je daarmee in een echt rouwproces. Het woord proces zegt al dat je daar niet zomaar klaar mee bent. En als je het dan al een plek kunt geven, kan het verdriet opnieuw naar boven komen rond de tijd dat leeftijdsgenoten opa en oma worden. Het is beslist geen gemakkelijke weg als je geen kinderen kunt krijgen en zeker rond de kerstdagen kun je dat extra voelen.

Zegeningen

In de Bijbel zien we het verdriet van vrouwen die niet zwanger worden. Denk aan Rebekka, Saraï, Hannah (de vrouw van Elkana) of Elizabeth. Deze vrouwen worden later toch moeder en ervaren dan hoe bijzonder dat is.
Gelukkig zijn er in onze tijd medische mogelijkheden (binnen de grenzen van Gods geboden) waardoor vrouwen alsnog zwanger kunnen worden. Er mag gebed zijn dat deze behandelingen gezegend worden. Als dat gebeurt, wordt dit door man en vrouw als een wonder ervaren.

Helaas is dat niet voor iedereen weggelegd. Want er zijn vrouwen die na soms vele behandelingen toch niet zwanger worden. Het heeft tijd nodig om dat te kunnen aanvaarden.

De verkondiging van Kerst is dat er vanuit de hemel naar ons mensen is omgezien

Belangrijk blijft dan toch om te kijken naar de zegeningen die je wél hebt. Zo had ik het eens met een single vrouw over kinderloosheid. Zij zei toen: „Ze zijn in ieder geval al een stap verder dan ik, want ik heb nog niet eens een partner.” Ook vrouwen, en misschien ook wel mannen, die single (alleengaand) zijn, kunnen er verdriet over hebben dat zij geen moeder of vader kunnen worden omdat er geen partner is.

Wat is het dan toch confronterend voor ons allemaal, maar speciaal voor vrouwen die zo graag moeder zouden willen worden, als ze lezen over de enorm hoge aantallen abortussen per jaar. In Nederland in 2024: 39.438. Wereldwijd wordt dat aantal op 70 miljoen geschat. Deze realiteit is letterlijk ten hemel schreiend en zeker voor kinderloze echtparen nog eens extra schrijnend.

Niet zielig

Voor de omgeving is het ook niet gemakkelijk. Sommigen kunnen heel ongenuanceerde opmerkingen maken, zoals dat je dan als echtpaar toch fijn samen op vakantie kunt gaan of iets dergelijks. Anderen in de omgeving zouden wel graag willen meeleven, maar weten vaak niet hoe dat op een goede manier te doen. Het is immers iets teers.

Het ligt er ook aan welke band je met het echtpaar hebt. Natuurlijk wil een kinderloos echtpaar niet dat er steeds over gesproken wordt en het wil al helemaal niet zielig zijn. Het is een kwestie van aanvoelen of je er wel of niet over kunt praten. Zo hoorde ik van een vrouw die, als ze zwanger was, dit het eerste aan haar kinderloze zus ging vertellen, juist omdat ze besefte hoe moeilijk dat voor haar zus moest zijn.

Lees ook

„Als ik bid om een kind, ga ik huilen”

Kinderloze echtparen begrijpen heus wel dat het krijgen en hebben van kinderen niet zonder zorgen is. Hoe gelukkig Maria ook was, er werd toch door Simeon tot haar gezegd dat er een zwaard door haar ziel zou gaan. Wat moet het zwaar geweest zijn voor Maria toen ze als moeder bij het kruis van haar eigen Kind stond en Hem zo zag lijden. Hij Die als Lam van God de zonden van de wereld wegdroeg.

De verkondiging van Kerst is dat er vanuit de hemel naar ons mensen is omgezien. Wanneer we ons daarin gelovig verheugen, mogen we niet vergeten om te zien naar diegenen onder ons die het verdriet van kinderloosheid met zich meedragen.