Er liggen duizenden zeesterren op het strand te verdrogen in de felle zon. Een jongetje is bezig om ze terug te gooien in zee, een voor een. Dan komt er een man langs die hem uitlacht: „Daar is geen beginnen aan! Er liggen tienduizenden zeesterren. Jij maakt geen verschil!” Maar het jongetje gooit opnieuw een zeester in zee en antwoordt: „Voor deze ene maak ik wel het verschil!”

Waarom zou je evangeliseren? Het werk breekt je zo vaak bij de handen af. Er is weerstand. De secularisatie gaat door. Miljoenen mensen weigeren het Evangelie te horen. Wat heeft het voor zin om in zo’n wereld het Woord van God te delen? Waarom zou je juist daar getuigend leven?

Die vragen kunnen ons bekruipen. Maar laten we niet moedeloos worden. Wie één zondaar van de dwaling van zijn weg bekeert, zal een ziel van de dood behouden en een menigte van zonden bedekken (naar Jakobus 5:20). Getuigend leven heeft wel zin! Waarom? Ik noem vier redenen.

1. Vanwege de opdracht van Jezus

Alleen de opdracht van de Heere Jezus zou al genoeg moeten zijn om ons in te spannen, los van het resultaat. En die opdracht is er! In Zijn laatste woorden beveelt Jezus Zijn discipelen om heen te gaan, alle volken te onderwijzen en mensen tot Zijn discipelen te maken (Mattheüs 28:19a).

Daar staan ze. Elf mannen die geen zendingsopleiding of taalcursus hebben gehad. Ze hebben geen culturele antropologie gestudeerd. Nog nooit hebben ze een lange reis gemaakt in het buitenland. In zichzelf zijn ze totaal onbekwaam. Maar er brandt een vuur in hen en ze gáán. Ook de mensen die door hun werk tot geloof komen, verspreiden op hun beurt het Evangelie. Enkele tientallen jaren later is het goede nieuws verspreid in alle uithoeken van het Romeinse Rijk.

Geloven we werkelijk dat onze buurman verloren gaat als hij niet behouden wordt door Christus?

2. Vanwege de schrik des Heeren

Geloven we werkelijk dat onze buurman verloren gaat als hij niet behouden wordt door Christus? Dan kunnen we toch onze mond niet houden over de mogelijkheid van redding door het bloed van Christus? Als ik een peuter een drukke verkeersweg op zie lopen, aarzel ik niet, maar ik ruk hem weg van het gevaar. Kunnen we dan aarzelen als we onze buurman, onze naaste, het grote gevaar van eeuwige verlorenheid tegemoet zien gaan? Omdat we de schrik des Heeren weten, bewegen we de mensen tot het geloof (2 Korinthe 5:11).

3. Vanwege de liefde van Christus

Wie de liefde van Christus kent, voelt zich gedrongen om van deze liefde te delen (2 Korinthe 5:14). Dit geheim wil je toch niet voor jezelf houden? Ik citeer Spurgeon: „Geef aan een stervende Verlosser geen offer dat alleen in woorden bestaat. Hoe zult u zich voelen, wanneer uw Meester komt, en u zult moeten belijden dat u uw liefde als een stilstaand water afgesloten hebt?” Als we ook maar iets hebben geproefd van de lengte en de breedte en de hoogte en de diepte van de liefde van Christus, dan willen we die bekendmaken aan de mensen die nog buiten deze liefde leven.

Christus heeft ons niet geroepen om zo comfortabel mogelijk te leven

4. Vanwege de belofte van God

De Heere belooft dat ons werk niet tevergeefs is. Zijn woord zál doen wat Hem behaagt (Jesaja 55:11). Lees het boek Handelingen. Bestudeer de kerkgeschiedenis. Waar gezaaid wordt, geeft Hij vrucht. En die vrucht heeft te maken met de manier waarop wij zaaien. Wie spaarzaam zaait, zal spaarzaam maaien, maar wie in zegeningen zaait, zal ook in zegeningen maaien (2 Korinthe 9:6).

Comfortabel leven

Hoe komt het dat zo veel christenen niet getuigend leven? Zijn ze hun hele leven druk met de toe-eigening van het heil, waardoor ze niet toekomen aan het delen van dat heil met anderen? Of zijn ze alleen maar druk met het hier-en-nu en staan ze niet stil bij de eeuwige toekomst van zichzelf en hun naasten?

„Gij zijt het zout der aarde”, zei Jezus. Mag jij als zout uitgestrooid worden? En wat mag het kosten?

Veel christenen doen hun best om zo comfortabel mogelijk door het leven te gaan. Een groter huis, een langere vakantie, een betere baan en een hoger salaris tellen zwaarder dan het heil van andere mensen. Maar Christus heeft ons niet geroepen om zo comfortabel mogelijk te leven! Zijn roepstem is: „Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf, en neme zijn kruis dagelijks op en volge Mij” (Lukas 9:23).

Uitstrooien

Laten we in de spiegel kijken. „Gij zijt het zout der aarde”, zei Jezus. Zijn we dat ook werkelijk? Zorgen wij voor smaak in deze smakeloze wereld? Gaan wij bederf tegen? Of zit het zout veel te veel in de potten van onze kerken, met hoog opgetrokken muren, onzichtbaar voor de buitenwereld?

Mag het zout uitgestrooid worden? Mag jij als zout uitgestrooid worden? En wat mag het kosten? Ooit gingen zendelingen op reis. Als koffer namen ze een doodskist mee. Daarin zouden ze worden begraven. Ze wisten dat ze nooit terug zouden keren. Maar in hen brandde een heilig vuur. Aangestoken door Jezus Zelf.

Er zijn gebieden in ons land waar nauwelijks Bijbelse prediking te vinden is. Er zijn christenen nodig die missionair verhuizen. Wie durft te bidden om een roeping? Welkom in Noord-Holland, in Groningen, in Limburg. De velden zijn wit om te oogsten!