Zou John Bunyan een account op Netflix hebben?
Christenen behoren geen (speel)films te kijken. Die stelling kwam Evert Barten, directeur van de Jeugdbond van de Gereformeerde Gemeenten, op veel kritiek te staan. Maar wees eerlijk, zou John Bunyan, auteur van de ”Christenreis”, vandaag de dag een account op Netflix hebben? De duivels in ”Brieven uit de hel” van C.S. Lewis zouden anno 2025 wel raad weten met TikTok. En wat schreef Andries Knevel ook alweer over tv in ”Doe dat ding dan uit!”?

36. De IJdelheidskermis
Ik zag in mijn droom dat Christen en Getrouw de stad naderden waar de IJdelheidskermis wordt gehouden. Deze kermis is duizenden jaren geleden ontworpen door Beëlzebul, Apollyon en Legio. Zij bepaalden dat de kermis het hele jaar zou duren.
Op de kermis zijn allerlei vleselijke genietingen te koop. Er zijn altijd goocheltoeren, bedrieglijke praktijken, toneelspelen, schelmen en boeven te zien. Je kunt er bovendien –en dat gratis– getuige zijn van diefstal, moord, overspel en andere bloedrode zonden.
Op de beeldschermen van IJdelheidskermis is de zonde dag en nacht zichtbaar
Kermissen hebben vaak één bijzondere handelswaar als specialiteit. Bij IJdelheidskermis is dat de onlangs geopende markt van Beeld en Geluid. Daar zijn beeldschermen te zien in alle denkbare maten: van kleine schermen die je in de hand kunt houden tot reusachtige schermen die de hele wand bedekken. Deze markt trekt veel bezoekers omdat in andere wijken het vermaak slechts op vaste tijden te zien is. Daarentegen is op deze beeldschermen de zonde dag en nacht zichtbaar. Langs de straat zijn de beelden fatsoenlijk, maar knipperende lichten lokken bezoekers naar duistere kamers waar de bloedrode zonden te zien zijn.
De weg naar de Hemelstad liep juist door deze stad. Ook Christen en Getrouw moesten noodgedwongen door deze vrolijke kermis gaan. Maar zodra zij een voet op de kermis gezet hadden, ontstond er grote opschudding. De kermisgasten staarden de pelgrims met grote ogen aan. Ze verwonderden zich over hun kleding en over hun spraak, de tale Kanaäns.
Wat de marktkooplui vooral zeer onprettig vonden, was dat deze pelgrims al hun handelswaar van weinig waarde achtten. Zij wilden zelfs niet naar de beeldschermen kijken. En wanneer men hun toeriep om iets te kopen, staken zij hun vingers in hun oren en riepen: „Wend mijn ogen af, dat zij geen ijdelheid zien.” Zij keken naar boven en duidden daarmee aan dat hun handel en wandel in de hemelen was.

Brief XXXII
Beste Galsem,
Ik ben erg teleurgesteld in je. Herinner je je mijn laatste les in de Duivelacademie niet meer, waarover ik je schreef in brief XII? Waarom wil je jouw patiënt zo nodig verleiden tot spectaculaire verdorvenheid? In zijn dossier zie je in één oogopslag dat de eeltlaag op zijn geweten nog niet dik genoeg is. Nota bene, hij bidt nog elke avond! Wat denk je dat er gebeurt als hij, waar jij nu op aanstuurt, zijn voet over de drempel van de bioscoop of de nachtclub zet? Zo maak je slapende wormen wakker! Voorkom dat hij zich bewust wordt van de breuk met zijn jammerende ouders. Gun hem kleine Pleziertjes, maar overdrijf niet met jouw Genoegens. Hij mag geen vermoeden krijgen dat hij zich nu, hoe langzaam ook, recht van de zon af beweegt langs een lijn naar de koudste en donkerste uithoek van het heelal. Je loopt het gevaar van een nederlaag en het kost je maanden voor je weer op koers bent.
Ik herhaal wat ik je eerder schreef. Het komt er niet op aan hoe klein de zonden zijn, zolang het cumulatieve effect ervan maar is dat je patiënt zich uit het Licht en in het Niets begeeft. Moord is niet beter dan een zogenaamd leerzame speelfilm. Porno is niet beter dan romantiek, als dat ook werkt. De veiligste weg naar de hel is juist de weg der geleidelijkheid – de lichte daling over verend mos, zonder schielijke bochten, zonder mijlpalen, zonder richtingwijzers.
Je toegenegen oom Schroeflik
PS: Las je het laatste bericht over het nieuwe wapen van Onze Vader in de Diepte? Ons taalministerie brengt het op de markt als Artificiële Intelligentie, AI. Een verhuld eerbetoon aan onze ontwerpers van de afdelingen Afleiding & Amusement en Intrige & Insinuatie. Bij Beëlzebul, dit helpt ons met sprongen vooruit! Die mislukkelingen vallen ons straks als rijpe druiven tussen onze tanden.
Doe dat ding dan uit!
Vraag: Is het eigenlijk wel mogelijk, selectief kijken? Moet u niet eerlijk zijn en zeggen dat wij zondige mensen helemaal niet selectief kunnen kijken, omdat wij van nature aangelegd zijn op de zonde?
Antwoord: Ik heb al geschreven dat ik er in de afgelopen jaren niet optimistischer op geworden ben. Er wordt binnen orthodox-christelijk Nederland nauwelijks selectief gekeken en dan druk ik me nog voorzichtig uit.
De televisie heeft al zo verwoestend gewerkt en de verslaving is zo groot, dat men het gedrag ook niet meer kan veranderen. En als ouders bijvoorbeeld nog wel zouden willen, dan zijn de kinderen al zo verkeerd opgevoed met televisie dat zij het niet meer pikken.
Satan heeft al z’n vermogens gemobiliseerd om via de televisie christenen van het ware geloof af te brengen
Wie serieus geprobeerd heeft selectief te kijken, zal moeten erkennen dat het met vallen en opstaan gaat, omdat de macht van de zonde over ons leven enorm is.
Ik las dan ook in een Amerikaans boek dat gaat over de invloed van de televisie op het christelijk gezin, dat een gezin dat besloten heeft om voortaan selectief te gaan kijken in gebed moet gaan, liefst alle gezinsleden met elkaar, om zo de kracht van de Heilige Geest af te smeken. Maar dat is nog niet genoeg, vervolgens moet aan een goede bekende (predikant, ouderling of goede vrienden) worden verteld welke stap er genomen is, opdat zij ook voor dat gezin kunnen bidden en er zo een muur van gebed rond dat gezin ontstaat.
Hoewel deze regels misschien wat Amerikaans aandoen, is de strekking heel duidelijk: in eigen kracht zullen we nooit selectief de moderne media kunnen gebruiken. Zonder Gods Geest staan we in deze strijd machteloos, omdat het lijkt alsof de satan al zijn vermogens heeft gemobiliseerd om juist via het medium televisie de christenen van het ware geloof af te brengen.









