Koningin Máxima bezoekt Thuis in West

Koningin Máxima bezoekt buurthuis Thuis in West in Rotterdam. beeld ANP, Patrick van Katwijk
6

„Ik ben God dankbaar dat Hij me hier heeft gebracht”, zegt Frieda in Thuis voor West tegen koningin Máxima. De teamleden in dit Rotterdamse buurthuis? „Schatjes.” En nog eens: „God is echt groot.”

Oma Frieda, wordt ze genoemd door de kinderen voor wie ze nu als vrijwilligster actief is. Over haar verleden moet Máxima maar niets vragen. „Ik heb vreselijke dingen meegemaakt. Het gaat niet zo goed met me.” Maar: „Thuis in West heeft me geholpen. Met heel veel praten.” „U heeft hier een grote familie gevonden”, begrijpt de koningin.

Voor bezoekers en vrijwilligers van Thuis in West was het een verrassing; ineens zaten ze donderdagmiddag aan tafel met Hare Majesteit. Die kwam op bezoek als beschermvrouwe van het Oranje Fonds. Dat steunt het programma ”Samen ouder in West.”

Maar het ouderenwerk is niet het enige waar de koningin belangstelling voor heeft. In vogelvlucht krijgt ze het hele project uitgelegd. Thuis in West is een buurtorganisatie in de wijk Middelland in Rotterdam-West die in 2012 ontstond vanuit een kerk in Delfshaven die de deuren sloot. De verkoopopbrengst van het gebouw werd zo aangewend in de wijk. „Er is eenzaamheid, er is armoede. Wij willen een warm thuis zijn”, zegt teamleider Marc de Gooijer.

Eerst zat Thuis in West een straat verderop, in een etagewoning. Sinds 2018 aan de Robert Fruinstraat, waar meer ruimte is. Boven het buurthuis bevinden zich acht appartementen. Daar huist de christelijke leefgemeenschap Hart voor West: drie gezinnen en negen alleenstaanden, van wie sommigen uit de wijk zelf komen. „We willen een familie zijn, onze levens delen en gericht zijn op mensen in de wijk, zodat zij tot bloei komen”, zegt Petra Verhelst.

Na tien jaar

Met de activiteiten worden alle leeftijdsgroepen bereikt, jaarlijks meer dan duizend mensen in totaal. Het ouderenwerk ontstond nadat Beppie de Bruin in 2013 werd gevonden. De vrouw bleek tien jaar levenloos in haar huis gelegen te hebben zonder dat iemand het opmerkte. In deze wijk. Het was wereldnieuws.

Thuis in West wil ouderen uit het isolement halen, vertelt coördinator Cees van Breugel. „Eén keer per maand bellen we bij alle deuren aan en zoeken we verbinding. Namens de burgerlijke gemeente doen we hier de 75-plusbezoeken.” „Middelland is de enige wijk waarin 100 procent van de ouderen is bereikt”, verzekert wethouder De Langen. „Hier slaagt men erin ook met oudere migranten in contact te komen.”

Dankbaar werk, zegt Van Breugels vrouw, en ze vertelt over de verhuizing van Houten naar Rotterdam. „We zijn ons hart gevolgd. Ik geniet enorm van de veelkleurigheid van deze buurt. Mensen geven je een kijkje in hart en huis.”

De vrijwilligers proberen de ouderen naar de activiteiten in deze „huiskamer voor de wijk” te krijgen. Wie niet wil, kan met een maatje in contact worden gebracht. „Het mooist is als oudere bezoekers zich als vrijwilliger gaan inzetten.” Oma Frieda is een van de vijftien ouderen die dat al doen.

Een weduwe vertelt hoe teruggetrokken ze leefde na het overlijden van haar man en van de jongen voor wie ze zeven jaar buddy was. Tot ze bij een kerstdiner voor het eerst bij Thuis in West kwam. „Het is hier echt thuiskomen. Hier heb je vrienden.”

Zingen voor de jarige

Máxima luistert, en vraagt door. Als José –bijna 80– uit Portugal blijkt te komen, reageert de koningin direct in het Portugees. De oude vrouw vertelt hoe ze aan het begin van de coronacrisis zeven weken thuiszat. „Ik was bang.” Op haar verjaardag stonden er opeens twaalf mensen van Thuis in West voor haar woning en zongen daar voor haar. Nu komt ze weer op de vrouwenochtenden. „Ik voel me heel gelukkig.”

Thuis in West is opgericht door Bram Dingemanse. Hij is nu coördinator van Huize Middelland, het netwerk waarin Thuis in West sinds vier jaar samenwerkt met twaalf andere buurtinitiatieven. Een werkwijze die een voorbeeld is voor de rest van de stad, zegt wethouder De Langen. Dingemanse: „In coronatijd moesten grote buurthuizen in andere wijken direct dicht. Hier konden sommige kleinere activiteiten doorgaan: er waren belmaatjes en vanuit deze keuken werden maaltijden bezorgd.”

Tijd voor de koningin om in de keuken een kijkje te nemen. Daar worden bladerdeeghapjes bereid, en Máxima neemt ook een lepel ter hand.

In een volgende ruimte wil ze van een oudere vrouw die taalles geeft weten hoe ze daartoe gekomen is. „Via google.” „Google?” „Ja, ik zocht op ”taalles geven”. Toen kwam ik bij Thuis in West uit.” De vrijwilligster doet het niet alleen voor anderen: „Het geeft regelmaat in m’n leven.” Voor de cursisten betekent het veel. Een oudere allochtone vrouw zei: „Vroeger durfde ik nooit alleen naar de markt. Nu wel.”