Tijdens advent elke dag sparen voor de ander

Hannah en Eva Rietveld. beeld RD

Elke dag in de adventstijd even aan de medemens denken door een product in een doos te zetten. Dat is de gedachte achter de omgekeerde adventskalender.

Het is dit jaar de vierde keer dat het gezin van Simone Rietveld-Bot (47) vier weken lang een grote doos in de kamer heeft staan. Voor de foto hebben de jongste kinderen, een tweeling van 10, er al wat boodschappen in gedaan, maar eigenlijk begint de omgekeerde adventskalender maandag, de dag na de eerste adventszondag.

Elke dag minimaal één product in de doos, tot de dag voor Kerst. Dan gaat het pakket naar iemand die het goed kan gebruiken. Of naar een gezin dat het moeilijk heeft.

Rietveld las in 2015 op de site van het christelijke vrouwenblad Eva een klein berichtje over ene Louise Scott uit Engeland die het verschijnsel heeft bedacht. „Het begon direct bij mij te borrelen. De Heere Jezus leert ons dat we naar elkaar moeten omzien. In het bijzonder naar mensen die het minder hebben dan wij. Dit is een manier om de kinderen daar dagelijks op te wijzen.”

Het gezin bedenkt ieder jaar van tevoren aan wie ze het kerstpakket wil geven. „Dat maakt nogal uit voor wat we er in stoppen. De eerste keer ging het naar een gezin, de tweede keer naar een oma die vroeg weduwe was.” Vorig jaar was een alleenstaande moeder de gelukkige.

Bestemming

Dit jaar is het gezin nog in discussie over de bestemming van de doos. „Ik weet een gezin waarvan de vader ziek is en de moeder mantelzorger is. Die zouden het goed kunnen gebruiken. Maar onze kinderen bepalen uiteindelijk de bestemming. Mede daardoor zijn ze elk jaar ook superbetrokken.”

Rietveld weet nog goed toen ze met tweeling Hannah en Eva, die toen 8 jaar waren, naar de oudere vrouw ging om de doos te brengen. „Ze geloofde eerst niet dat het voor haar was. Ze had altijd zuinig moeten leven en als er wat over was, gaf ze het weg aan haar kinderen. Nu kreeg ze zelf iets wat ze nog nooit gehad had: een kerstpakket. Ze was zo ontzettend blij, dat heeft een onuitwisbare indruk gemaakt op onze tweeling. Dat vergeten ze nooit.”

De moeder uit Papendrecht merkt en hoopt dat steeds meer christenen en kerken haar voorbeeld zullen navolgen. „In onze kerk, de evangelische gemeente De Schuilplaats, is het ook opgepakt. We maken boodschappenlijsten waarop gemeenteleden twee producten kunnen aanstrepen. Als iedereen iets kleins geeft, eindig je in iets groots.” Een vriendin in de plaatselijke hervormde gemeente heeft een vergelijkbaar initiatief opgestart voor de voedselbank.

Een adventskalender was vroeger een soort ladenkastje. In de tijd van advent mocht er iedere dag een laatje worden geopend. Er zat dan wat lekkers in.

Bijbeltekst

In de protestantse gemeenten in Amsterdam en Amstelveen is een adventskalender een website waar bezoekers zich kunnen aanmelden. Ze ontvangen dan elke dag een e-mail met een verwijzing naar een Bijbeltekst.

Het verschijnsel omgekeerde adventskalender is nog vrij onbekend. Initiatieven komen uit allerlei hoeken. Een sportschool in het Limburgse Born vraagt klanten boodschappen mee te nemen en in een doos te plaatsen. Die gaat dan op de dag voor Kerst naar de plaatselijke voedselbank.

Het Netwerk Bewust Verbruiken vult het weer anders in: tijdens de adventstijd dagelijks één ding wegdoen. „Je kunt het wegschenken, weggooien, of tweedehands verkopen en de opbrengst aan een goed doel geven. Zo maak je ruimte in je hoofd, in je huis, in je hart.”

2018-12-24-ECON1-pools-5-FC_webBijbel en dagboek in eindejaarspakket voor Polen