Great, de molens at Kinderdijk

Druk of stil
beeld RD, Anton Dommerholt
2

Het is lichtbewolkt en het zonnetje laat zich af en toe zien als op een donderdagochtend in juli Justin Cearlock uit Illinois (VS) van boord gaat in Kinderdijk om de wereldberoemde molens te gaan bekijken.

Gisteren is de Amerikaan met zijn familie in Nederland aangekomen voor een vaarvakantie op de Rijn. Vanmorgen zijn ze per boot vertrokken uit Amsterdam. Nederland vindt hij een mooi land, Amsterdam is „great” en de molens „at Kinderdijk” uniek. Straks gaat de bootreis verder naar Duitsland, Frankrijk en Zwitserland.

Het is druk op het wandelpad langs de beroemde molens in de Alblasserwaard. Groepjes toeristen met een gids lopen af en aan. De voertaal is veelal Engels. Op het naastgelegen fietspad wordt druk gefietst. Er zijn opvallend veel Chinezen en Japanners. „Er wordt in die landen veel reclame gemaakt voor Kinderdijk”, weet de ijsverkoper die bij het pad naar de museummolen staat. Zijn bolletjes ijs in de smaken vanille, stracciatella en aardbei à 1,20 euro vinden gretig aftrek. Een gids in een blauw shirt houdt een rood bordje met ”viking” erop voor zich. Aan een groep Amerikanen vertelt hij over de molens en hun bewoners en benadrukt dat Kinderdijk op de Werelderfgoedlijst van Unesco staat. Een groepje eenden steekt voorzichtig het wandelpad over. Van sommige molens draaien de wieken, andere hebben rust.

Poffertjes

Een halfjaar later, in februari, is het veel rustiger bij de molens van Kinderdijk. Er waait een koude wind. Een paar toeristen wandelen over het pad langs de wereldberoemde molens. De ophaalbrug naar de museummolen is opgehaald. Bij die brug staat Arie Taal uit Krimpen aan de Lek met zijn poffertjeskraam op de plek waar in de zomer zijn ijsverkopende collega stond. Veel klandizie heeft hij niet, maar dat deert hem niet. „Als je er in de zomer met mooi weer bent, moet je er in de winter ook zijn met poffertjes, hamburgers of hotdogs.” Taal doet dit werk sinds drie jaar, daarvoor was hij manager in de zorg. „Dit is veel leuker, het is altijd gezellig met de toeristen, ze zijn altijd vrolijk en vriendelijk. Ik spreek altijd Engels met hen, maar de namen van de verschillende soorten ijs ken ik onderhand ook in het Chinees.”

Een eindje verderop maakt Jessie Fang uit Taiwan met waterverf een schilderij, formaat ansichtkaart. De molens staan er levensecht op. Met haar broer maakt ze een reis door Nederland. Ze bezochten ook Amsterdam en Rotterdam. „Amsterdam was crazy”, zeggen ze lachend. „Rotterdam vonden we meer een modestad dan Amsterdam.” Broer en zus vinden het koud in Nederland, maar zijn in de winter op vakantie omdat het dan een stuk goedkoper is.

Feiten & cijfers

In Kinderdijk staan negentien beroemde molens uit de achttiende eeuw.

De molens staan sinds 1997 op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

In 2015 werden 300.000 kaartjes verkocht aan gasten die de museummolens en het bezoekerscentrum Wisboom bezochten. Verder is Kinderdijk openbaar gebied: „Iedereen kan over onze Middelkade wandelen en fietsen”, aldus Peter Paul Klapwijk van Stichting Werelderfgoed Kinderdijk. Naar schatting zo’n 600.000 mensen in totaal bezoeken jaarlijks Kinderdijk.

Ongeveer 80 procent van de toeristen in deze streek komt uit het buitenland. Nederlanders zijn vaak in het gezelschap van hun buitenlandse vrienden. Nederlanders, Amerikanen, Engelsen, Fransen en Chinezen vormen samen de top 5 van nationaliteiten die Kinderdijk aandoen.

Kinderdijk heeft amper duizend inwoners. Een klein deel van hen woont en leeft in de molens.

>>kinderdijk.nl


Zomers is het er druk, ’s winters vaak stil. Twee keer een kijkje op acht toeristische plekken. Volgende week deel 8: Volendam.