Buren zoekt oplossing in bestuurscrisis

beeld ANP, Toussaint Kluiters

De bestuurlijke chaos in gemeente Buren lijkt compleet. Vorige week stapten twee wethouders op, dinsdagavond klapte de coalitie. En om de verdeeldheid nog groter te maken: de PvdA kampt met een forse tweespalt.

Na recente botsingen met de gemeenteraad stapten vrijdag de wethouders Keller (Gemeentebelangen) en Russchen (PvdA) op. De raad verweet hun eerder dat ze te veel hun eigen gang gingen en de raad passeerden. Dinsdag stond er een debat gepland waarin de raad beide bestuurders ter verantwoording zou roepen, maar die wachtten die confrontatie niet af en stapten zelf op.

In de brief waarin ze hun ontslag aanboden, wezen beide wethouders op de slechte verhouding tussen de coalitiepartijen onderling én de matige relatie tussen college en raad. Keller en Russchen stelden vast dat van een constructieve samenwerking geen sprake meer was en dat de kans op verbetering nihil was. En passant zegde Russchen om persoonlijke redenen zijn lidmaatschap van de PvdA op. In zijn kielzog stapte PvdA’er Van Dam uit de fractie om met een eigen lijst verder te gaan in de raad.

Dinsdagavond zag fractieleider Van Alfen van Gemeentebelangen –met acht zetels verreweg de grootste fractie– geen heil meer in samenwerking met VVD en PvdA. Hij trok de stekker uit de coalitie. Dat leidde over en weer tot forse verwijten, waarbij Gemeentebelangen machtsspelletjes werden verweten.

Hoewel de bom de afgelopen dagen definitief barstte, brandde het vuurtje in Buren al veel langer, zegt PCG-voorman Erik Zaaijer. Stevige verkiezingsbeloften van partijen wekten hoge verwachtingen, Gemeentebelangen was veel groter dan de andere fracties; vanaf het begin liep het niet lekker in de coalitie. „Je zag dat er geen onderling vertrouwen was, er niet meer werd gecommuniceerd. De coalitie groeide uit elkaar. We zagen de strubbelingen van buitenaf, hebben de coalitie meermaals opgeroepen tot eensgezindheid, maar de bereidheid om elkaar wat te gunnen was er niet. Het tij was niet meer te keren. Anderhalf jaar geleden leek dit een logische coalitie, maar de frictie werd alleen maar groter.”

De houding van de wethouders maakte het er volgens Zaaijer niet gemakkelijker op. „Ze traden zelfstandig op, namen –soms met de beste bedoelingen– hun eigen beslissingen en gaven in de krant soms ongezouten hun mening.”

De PCG-leider betreurt de commotie. „Buren is bestuurlijk een onrustige gemeente. Er sneuvelden al eerder coalities. Zeker in deze tijd staan we voor lastige opgaven. Daar is onlangs het stikstofvraagstuk bij gekomen. De inwoners verdienen een sterke raad en een sterk college.”

Zaaijer stelt vast dat alle fracties een grote drive hebben om er met elkaar uit te komen. „Maar eerst moet het onderlinge vertrouwen terugkomen.” Als het aan de PCG ligt, wordt er een onafhankelijk bemiddelaar van buitenaf aangesteld om de lucht te klaren. „Laat iedereen z’n hart maar eens luchten om vervolgens goede afspraken te maken. De begroting moet worden vastgesteld, er liggen zware dossiers te wachten. Een lange formatie is onwenselijk.”