„Boeken houden mijn mutsje vast”

Klederdracht in Nederland
SCHEVENINGEN – Mevrouw Noorduin: „Mijn eerste klederdracht was rouwkleding.” Foto Gerhard van Roon Gerhard van Roon

Naam: H. Noorduin-Verheij

Leeftijd: 96 jaar

Woonplaats: Scheveningen

Hoelang loopt u al in klederdracht?

„Vanaf mijn twaalfde jaar loop ik in de Scheveningse dracht. Mijn moeder werd weduwe toen mijn vader op zee verdronk. Ik was toen nog jong. In die periode kreeg ik mijn eerste klederdracht; het was gelijk de rouwkleding.”

Waarom draagt u nu nog klederdracht?

„De langste tijd van mijn leven heb ik de rouwdracht gedragen.” Huilend: „Mijn man is overleden en twee van mijn kinderen zijn er niet meer. Ik wil geen gewone klederdracht meer.”

Wat is er zo bijzonder aan úw kleding?

„De schoudermantel, die zomers gedragen wordt. Dat is een vierkante lap die ik dubbelvouw. De punten vallen op elkaar. Van voren valt de lap schuin over mijn borst en met speldjes zet ik hem vast. De lap hangt aan de achterkant half over mijn schouders. Aan de onderkant bungelt franje. Mijn schoudermantel is zwart, maar ze zijn ook in beige, blauw of blokjesmotief te koop.”

De Scheveningse mutsjes heten ”moppes” of ”mopmuts”. „Mijn mutsje is van weerskanten geplooid. Hij zit vast aan een zilveren beugel, die in mijn hals loopt. Aan het einde van de beugel boven op mijn hoofd zitten de boeken: gouden knopjes. Achter deze boeken zijn gaatjes gemaakt, daar gaan parelspelden doorheen. Die parelspelden zet ik vast op mijn haar, dan blijft het mutsje goed zitten.”

Hoe reageert de omgeving op uw kleding?

„Ik ga maar weinig weg. Mensen die ik tegenkom, vinden de Scheveningse klederdracht heel mooi en dan zeggen ze ook dat het jammer is dat klederdracht verdwijnt. Maar zelf willen ze het niet dragen.”

Klederdracht verdwijnt. Hoe groot is dat verlies voor Nederland?

„Dat is toch wel jammer. Al die mooie rokken verdwijnen.”

Is het niet veel lekkerder om in burger te lopen?

„Ik draag nooit burgerkleding, ik voel me in deze kleding vertrouwd. Zelfs ’s nachts kun je nog iets extra’s opdoen: het nachtmutsje. Toen ik een jong meisje was, had ik hem op. Dat is een klein mutsje dat je met bandjes onder je kin knoopt. Maar ik heb hem aan mijn kinderen gegeven, want ’s nachts hoef ik geen klederdracht aan.”

Klederdracht verdwijnt langzaam uit het Nederlandse straatbeeld. Vandaag deel 4 in een serie over klederdracht.