Recensie: Symfonie 8 Mahler door Philadelphia Orchestra

In de muziek van Gustav Mahler (1860-1911) zijn natuur, liefde, leven en dood constante thema’s. De idee van onsterfelijkheid hield hem z’n leven lang bezig. Zomer 1906 werd Mahler gegrepen door „een scheppende geest.” In acht weken ontstond zijn Achtste Symfonie, die al zijn voorgaande composities moest overtreffen.

In deze reusachtige, tweedelige symfonie staat de menselijke stem centraal en vloeien muzikale ideeën voort uit de tekst. Het symfonisch opgezette eerste deel, een zetting van ”Veni Creator Spiritus”, bezingt het alles doorstralende licht. Deel 2 is een cantate-achtige verklanking van de slotscène uit Goethes ”Faust”, waar de verdoemde doctor Faust wordt verlost door een onbaatzuchtige liefde. Op een bijzondere manier verbindt Mahler hier twee voor hem heel gewichtige thema’s. De symfonie vergt een enorm uitvoeringsapparaat: uitgebreid orkest, acht solisten, twee gemengde koren en een jongenskoor. De première van deze ”Sinfonie der Tausend” in 1910 in München werd voor Mahler een geweldige triomf.

Honderd jaar na de Amerikaanse première in Philadelphia voerde Yannick Nézet-Séquin daar in 2016 de Achtste opnieuw uit, een live-uitvoering waarvan deze opname is gemaakt. Yannick toont zich een dynamische gids die, geassisteerd door een subliem spelend Philadelphia Orchestra, de luisteraar meevoert door een klankenwereld vol bespiegeling en vervoering. Solisten, koren en orgel zijn eveneens van hoog niveau, maar worden in de opname helaas wat naar de achtergrond gedrukt.

Gustav Mahler – Symphony No. 8 – Philadelphia Orchestra – Yannick Nézet-Séguin; Deutsche Grammophon (483 7871); ca. € 12,50; meer informatie: www.deutschegrammophon.com

”Veni, creator spiritus” (Choruses)

Poco adagio

Chorus mysticus: ”Alles Vergängliche ist nur ein Gleichnis”