Recensie: Matthias Havinga speelt Mendelssohn

Even treuren over alle Mendelssohn-versies die al in bezit zijn, en dan deze cd aanschaffen!

Een prettig programma met de sonates 3, 4 en 6, Fuga’s in f en e, het Allegro in d en twee transcripties. Een tijdeigen orgel –de Bätz uit 1830 in de Koepelkerk of Ronde Lutherse in Amsterdam– dat volledig aan Mendelssohns idealen voldoet. Een cd met fraai artwork, interessante teksten en een ‘Brilliante’ prijs. En bovenal een organist-pianist die alle Mendelssohn-karakteristieken in zijn spel verenigt: levendigheid, elegantie, onstuimige virtuositeit en imponerend technisch kunnen.

Matthias Havinga laat de taaie Bätz beminnelijk maar niet overzoet mijmeren in de sonate-andantes en vol bravoure bruisen in de allegro’s. Hij articuleert zorgvuldig, speelt ritmisch scherp en timet perfect. Net als Mendelssohn muzikaal instinct aan intensieve studie parend, heeft Havinga groot respect voor de partituren. Hoe verrassend klinken de door de componist voorgeschreven fraseringen, direct in het openingsdeel van de derde sonate! En wat een spanning dankzij de daar eveneens gewenste versnelling – „poco a poco più animato.” De Fuga in f, in de herziene versie van 1844, is een prachtig stuk, gespeeld met de stijleigen, ingetogen passie van de vroege romantiek. De Ouverture van het oratorium ”Paulus”, bewerkt door W. T. Best, is een grootse fantasie over het gezang ”Wachet auf”.

Is dit een authentieke Mendelssohn? Wellicht, waarschíjnlijk. In ieder geval een als nieuw glanzende en tintelende Mendelssohn, die uitvoerenden en pedagogen flink aan het werk zet. De 71 minuten vliegen voorbij. Het hopen op een spoedig vervolg is hier beslist geen cliché.

Mendelssohn – Organ Music – Bätz Organ (1830) Koepelkerk Amsterdam; Brilliant Classics (95658); € 15,-; bestellen: www.matthiashavinga.com

Con moto maestoso, uit: Sonata in A, opus 65 nr. 3

Allegretto, uit: Sonata in B flat, opus 65 nr. 4

Ouverture, uit: Paulus, opus 36 (transcriptie W. T. Best)