Recensie: Evert van de Veen vanuit Parijs

Het was een goede gedachte van Evert van de Veen om een cd op te nemen met voornamelijk minder bekend en minder gespeeld repertoire uit België en Frankrijk.

Wie hoorde van de Belgen Dethier, Tilborghs, Barras, De Boeck en De Maeyer? En vanuit Frankrijk van Deshayes, Rouher en Debat-Ponsan? Franck, Dubois en Guilmant komen ook voorbij. De speelman uit Voorthuizen etaleert de werken op de Cavaillé-Coll van de Notre Dame d’Auteuil in Parijs.

Niet alles is mij even interessant. Zo had Van de Veen wat mij betreft de moeite niet hoeven nemen om de Toermalijnsymfonie van Paul De Maeyer vanaf een opname van de componist te noteren. De Aria van Gaston M. Dethier is een fraaie sfeertekening. De feestelijke Marche Nuptiale van De Boeck is meer herrie dan inhoud. Werkjes van Tilborghs en Callaerts mogen er zijn. De Madrigal et Toccata van Paul Barras is een hoogtepunt. Een fantastisch eigentijds stuk. ”Marcietta” van Dubois en ”Communion” van Guilmant zijn mooie stukjes muziek. Dat geldt zeker voor de Scherzo symphonique van Debat-Ponsan.

Van het spel van Van de Veen sta ik niet altijd in brand. Naast mooie momenten is het mij soms teveel rechttoe rechtaan. Zo had de eerste versie van Francks Fantaisie en ut meer poëtisch gekund. Het orgel overtuigt mij ook niet. In de kern mag het een Cavaillé-Coll zijn, maar door de herziene intonatie in 2015-2018 klinkt het tutti mij te brutaal.

Orgelmuziek uit België & Frankrijk – Evert van de Veen, Cavaillé-Coll-orgel – Notre Dame d’Auteuil Parijs; JQZ Muziekproductions (JQZ 98066); € 17,50; bestellen: evertvandeveen.nl

Toccata, uit: Six miniatures pour orgue (Paul Barras)

Marcietta, uit: Sept pièces (Théodore Dubois)

Scherzo symphonique (Georges Debat-Ponsan)