Agnes Jongerius, een kei aan de onderhandelingstafel
RIJSWIJK (ANP) – Een vrouw met haar op de tanden die tot het uiterste gaat om voor haar achterban het onderste uit de kan te halen. Dat was het beeld van Agnes Maria Jongerius toen zij dik zes jaar geleden voorzitter van de FNV werd.
Maar sinds zij in juni van dit jaar haar handtekening zette onder het pensioenakkoord, kan zij bij een deel van de achterban geen goed meer doen. Een sterke verdeeldheid blijft over nu het federatiebestuur akkoord is met een akkoord waartegen de twee grootste FNV-bonden, Bondgenoten en Abvakabo, zich tot op het bot hebben verzet.
De discussie over de verhoging van de AOW-leeftijd domineerde de laatste jaren de agenda van Jongerius. In juni van dit jaar leek het haar nog te lukken dit slepende dossier goed af te ronden. Zij zette namens de FNV haar handtekening onder het akkoord tussen vakbeweging, werkgevers en kabinet. Bondgenoten was echter fel tegen en Abvakabo sloot zich bij het verzet aan. FNV Bouw stemde na aanvankelijk verzet wel in.
In mei 2005 werd Jongerius voorzitter van de FNV. Met haar kreeg de FNV voor het eerst een vrouw aan het hoofd. Zij werkte toen al bijna 20 jaar voor de FNV en had zich bewezen als een kei in het onderhandelen. Jongerius groeide in haar rol naarmate onderhandelingen zwaarder werden. Soms stampvoetend, soms met emotionele woede-uitbarstingen. Die waren doorgaans gemeend, maar soms gebruikte ze ze om de verhoudingen extra op scherp te zetten.
Ferme taal schuwt Jongerius niet. Menigeen zal zich het ”tuig van de richel” herinneren, waar zij de werkgevers voor uitmaakte. Die lieten verstek gaan bij onderhandelingen over het AOW-akkoord. De woorden gingen onbedoeld het hele land door, omdat er een open microfoon in de buurt was.