Geen kratje bier maar een eerlijke prijs voor oud metaal

Tweede leven
Kabels in allerlei soorten en maten. beeld Niek Stam
3

Van Pelt Recycling in Ridderkerk verwerkt jaarlijks tienduizenden tonnen aan oude metalen. „Hergebruiken is beter voor de aarde dan nog dieper de mijnen ingaan om weer nieuwe metalen te winnen”, zegt directeur Willem-Jan van Pelt.

Zelfs bij gerenommeerde bedrijven ziet hij het gebeuren: „Een oudijzerboer haalt er het metaalafval weg en geeft daar een kratje bier of een taart voor terug. Dat kan er wel af voor duizenden euro’s aan oud metaal. Ondernemers vinden zo’n oudijzerman makkelijk. Hij ruimt immers alles op. Het laat zien dat lang niet iedereen weet wat oude metalen precies waard zijn.”

De oudijzerbranche heeft ook niet zo’n beste naam. „Er zijn veel rommelaartjes”, aldus Van Pelt. „Voor een samengestelde vracht –wat ijzer, wat messing, wat koper– halen ze zonder die gezien te hebben een briefje van 5 euro tevoorschijn. En dan wegwezen… terwijl het wel het vijfvoudige waard kan zijn. Het is vaak niet transparant of je een eerlijke prijs krijgt.” Bij Van Pelt Recycling gaat het er anders aan toe. „Dagelijks staan op onze website de actuele prijzen.”

Pinautomaat

Er komt een bus van een klusbedrijf aanrijden. Medewerkers van Van Pelt helpen bij het lossen. De metalen worden gesorteerd, gewogen en in de corresponderende containers geworpen: daklood bij daklood, messing bij messing, koper bij koper. Als alles is verwerkt, ontvangt de man van het klusbedrijf een factuur én een pasje waarmee hij bij de ‘pinautomaat’ in de loods de opbrengst in contanten kan innen. „Wie wil dat niet? Pinnen van andermans rekening”, grapt Van Pelt.

Van Pelt Recycling bestaat zes jaar. Inmiddels is een bestand van 20.000 klanten opgebouwd, vooral rond Ridderkerk maar ook verder weg, tot in Vlissingen, Apeldoorn en Elspeet. „Van particulieren die hun schuur opruimen en dan een oud fietsje komen afgeven tot grote bedrijven waar we een container hebben staan. Iedere klant is een klant. Bij veel schrootbedrijven hoef je niet met een enkele stofzuiger aan te komen. Maar 80 klanten met 5 euro is ook 400 euro.”

Van de klanten is 60 procent particulier of midden- en kleinbedrijf, goed voor 40 procent van de omzet. Omgekeerd is 40 procent mkb-plus en groot zakelijk, die zorgen voor 60 procent van de omzet. Van Pelt heeft veel metaalverwerkende bedrijven als klant. „Maar ook bedrijven die geregeld computer- en ander elektronisch afval inleveren. Elektrische apparatuur wordt steeds sneller afgeschreven, de tweedehandsmarkt is zeer beperkt. Het merendeel wordt verschroot. De aannemerij is ook een grote klant. Er wordt veel gebouwd, gesloopt en verduurzaamd. Zo komen er nogal wat cv-ketels binnen die zijn vervangen door warmtepompen.”

Oud ijzer verkoopt Van Pelt veelal aan een exporteur die het levert aan smelterijen in onder andere Turkije. Aluminium, koper en brons gaan rechtstreeks naar een fabriek. „De prijzen schommelen nogal. Voor ons zit de winstmarge voor een deel in buffers die we aanleggen om smelters van een continue stroom van metalen te kunnen voorzien. Smelters willen vooral dat de ovens blijven draaien.”

Duurzaamheid

Ook papier, karton en frituurvet worden ingenomen. „Klanten kunnen zo met meer spullen naar één punt. Het helpt bovendien het huisvuil beter te scheiden. Duurzaamheid, vanuit verantwoordelijkheid voor de aarde, staat bij steeds meer mensen op het netvlies. Milieustraten van gemeenten hebben vaak maar één container voor al het metaal: koper, aluminium, messing, alles door elkaar. Hier scheiden we echt bij de bron. Als dat later alsnog moet worden gedaan, kost dat meer energie. Daklood bijvoorbeeld kun je oneindig inzetten. Hergebruik van metalen is beter voor het milieu dan nieuwe winnen en ze vervolgens over de halve wereld verslepen.”

zomerserie Tweede leven

Spullen die stuk zijn of versleten worden maar al te vaak weggegooid. Dit is het tweede deel van een serie artikelen die laten zien dat het ook anders kan. Woensdag 25 juli deel 3.

„De consument laat veel geld liggen”

Particulieren beseffen volgens Willem-Jan van Pelt vaak amper wat oud metaal waard is. „De consument laat veel geld liggen.”

„Bij een verbouwing van een huis komt er toch al snel voor een waarde van tussen de 200 en de 300 euro aan oud metaal uit. In de badkamer moet wat gebeuren, de wc wordt vervangen, de keuken krijgt een opknapbeurt. Bij de milieustraat van de gemeente krijg je voor het afval niets betaald. Wie daarentegen naar ons rijdt, kan daarna naar de Gamma of de Karwei en daar voor 300 euro aan nieuwe materialen aanschaffen.

Een roestvrijstalen aanrechtblad is zo’n 30 euro waard. Dat krijg je als je kranen inlevert globaal ook voor 10 kilo messing. Koperen leidingen doen zo’n 4 euro per kilo. Zo loopt het bedrag heel hard op.”