Even een blik in de ziel van de ander

Bezield werk
Monica van de Ridder (r.) geeft in de Verenigde Staten cursussen aan studenten en artsen in het geven, ontvangen en zoeken van feedback. beeld Stay Pylman

Soms valt het niet mee voor Monica van de Ridder (45) uit Grand Rapids om in de Verenigde Staten te werken. Haar bevlogenheid zorgt weliswaar voor meer dan alleen arbeidsvreugde, maar haar bezieling heeft ook een schaduwkant.

„Sinds drie jaar werk ik bij de medische faculteit van Michigan State University in de Verenigde Staten. Daar geef ik cursussen aan studenten en artsen in het geven, ontvangen en zoeken van feedback. In Nederland is dat al een uitdaging, maar hier is dat nog een tandje erger.

Dat heeft te maken met de Amerikaanse cultuur. Je kwetsbaar opstellen, wat bij feedback krijgen hoort, staat hier gelijk aan zwak zijn. En dat past een Amerikaan niet.

Daar komt bij dat de medische wereld competitief is. Als je ziet wat studenten hier allemaal moeten doen om een plekje te krijgen als arts-assistent! Een werkweek van tachtig uur is heel gewoon.

Artsen en arts-assistenten begeleiden vind ik mooi werk. Je kijkt soms zomaar in de ziel van de ander en je ervaart de worsteling. Het is indrukwekkend om te zien hoe dat werkt in een cultuur die niet zo direct is als de Nederlandse. Het verbreedt je horizon. Dat was een van de redenen waarom ik drie jaar geleden hier naartoe ben gekomen. Daarnaast helpt het dat ik single ben en relatief gemakkelijk naar een ander land kan verhuizen.

In de tijd dat ik de pabo deed aan de Driestar hogeschool in Gouda volgde ik tegelijkertijd een studie Nederlands; daarna studeerde ik onderwijskunde aan de Universiteit Utrecht. In mijn promotieonderzoek naar feedback geven en krijgen in de medische wereld kwam alles bij elkaar. Daarin ben ik verder gegaan.

Ruimte

Bijna twintig jaar geef ik cursussen op dit vlak, de laatste drie jaar dus hier in de VS. Wat ik merk, is dat er vaak wel ruimte is voor feedback als er tijd voor is vrijgemaakt, maar dat het tijdens het gewone werk amper gebeurt. Dat geldt zeker in de ziekenhuizen.

Dat komt doordat artsen vaak denken dat feedback geven minstens een kwartier van hun tijd kost. Maar dat is niet zo. Een goede terugkoppeling van iemands werk kan al in twee minuten. Maar dan moet je wel weten hoe het moet.

Wat goede feedback is? Zeg wat je hebt gezien, geef aan hoe het eruit zou moeten zien, leg uit waarom het belangrijk is dat de student het gedrag verandert en geef ten slotte door tips aan hoe dat kan.

Studenten en arts-assistenten vraag ik ook om zelf de regie te nemen. Vráág om feedback, zeg ik dan. Dat vinden ze vreselijk eng, wat ook weer te maken heeft met die kwetsbaarheid. Tijdens zulke gesprekken zie je soms de angst en de worsteling. Wat is het dan mooi als je medische studenten later spreekt en ze hoort zeggen dat er na een cursus over feedback veel veranderd is in hun leven. Dat geeft me energie.

Tegelijk ervaar ook ik de druk die hier heerst. Je wordt als professional in de medische wereld veel meer dan in Nederland afgerekend op wat je presteert, hoeveel geld je binnenhaalt en welke artikelen je schrijft.

Vrouwenvereniging

Bezieling gecombineerd met die werkdruk resulteert soms in werkweken van zestig tot tachtig uur. Om balans te krijgen, ben ik heel bewust lid geworden van de vrouwenvereniging van onze plaatselijk gereformeerde gemeente. Ook probeer ik de nodige aandacht te geven aan enkele oudere dames die in hetzelfde appartementencomplex wonen als ik.

Drie jaar geleden geloofde ik dat de Heere mijn weg naar Amerika leidde. Maar nu heb ik te horen gekregen dat mijn contract in december niet wordt verlengd. Die zekerheid van toen wordt nu wel aangevochten.

Van de acht directe collega’s die ik hier heb, kreeg ik slechts van drie een reactie toen ze hoorden dat ik weg moest; dat is een andere kant van Amerika. Dan word je toch wel op jezelf teruggeworpen.

Hoe het na december gaat weet ik niet. Als het meezit, is het gemakkelijk om te zeggen dat de Heere overal boven staat. Als het tegen zit, dan zie je dat niet altijd.”

>>rd.nl/bezieldwerk voor eerdere afleveringen. Ook bezield werker of kent u iemand? Stuur een mail naar econ@refdag.nl.

Loopbaan Monica van de Ridder

Monica van de Ridder werd geboren in Amersfoort en groeide op in Dirksland. Na de Prins Maurits Scholengemeenschap in Middelharnis deed ze tussen 1992 en 1996 de pabo aan de Driestar in Gouda en startte ze een studie Nederlands aan de Universiteit Utrecht.

In 2004 rondde ze de studie onderwijskunde af, gevolgd door een promotieonderzoek.

Ze werkte onder meer in het Universitair Medisch Centrum in Utrecht als medisch onderwijsadviseur. In december 2015 vertrok ze naar de Verenigde Staten om te gaan werken aan Michigan State University.