Partijen als FvD en SP tappen uiteindelijk uit hetzelfde vaatje

FVD-leider Baudet. beeld ANP

Veruit de meeste orthodoxe protestanten gruwen van linkse ideologen. Met hun revolutionaire ideeën willen zij een nieuwe wereldorde bereiken waarin met Bijbelse normen en waarden geen rekening wordt gehouden. Gezagsverhoudingen en huwelijksmoraal moeten van de linkse rakkers op de schop. Vandaar het afwijzen van dit gedachtengoed. En terecht.

Desondanks kan links soms gelijk hebben. Een kwarteeuw geleden was de aandacht voor milieu en klimaat vooral een hobby van progressieve onheilsprofeten. Daar hoefde je niet naar te luisteren. Nu blijken ze gelijk te hebben gehad.

Voor rechtse ideeën bestaat daarentegen vaak wel sympathie. De strijd voor het behoud van tradities, voor het herstel van gezag en het beroep op de geschiedenis geven een gevoel van verbinding. Eindelijk mensen die geen maatschappijvernieuwing willen, maar juist herstel voorstaan.

Tegen die achtergrond is het ook verklaarbaar dat christelijke partijen, zoals bijvoorbeeld de SGP, eerder geneigd zijn om aan tafel te gaan met een conservatieve partij zoals Forum voor Democratie (FvD), dan met de Socialistische Partij (SP). Ook FvD is immers tegen allerlei uitwassen die illustreren hoe verworden de samenleving is. Bovendien, in de politiek is samenwerken en compromissen sluiten onontkoombaar.

Toch is het goed om waakzaam te blijven. Net zo goed als bij de linkse partijen zijn er ook met rechtse groepen zoals FvD grote ideologische verschillen. Om een voorbeeld te noemen: zowel FvD als de SP gaan uit van de maakbaarheid van de samenleving. Wij mensen zullen het wel even maken. Beide partijen zetten het individu en zijn rechten centraal. Beide vinden dat het hoogste doel is: de mens een leefbare wereld bieden. Orthodox christelijke partijen weten dat er nog een hoger doel is: de eer van God. De leefbaarheid voor de mens is zeker belangrijk voor orthodoxe christenen, maar het is wel een afgeleid doel.

Het feit dat rechtse partijen zich keren tegen immigratie, spreekt veel orthodoxe christenen aan. Dat is ook begrijpelijk. De impact van de toevloed van vreemdelingen is er zeker. Denk bijvoorbeeld maar aan de groei van islam. Heel begrijpelijk dat mensen zich daar zorgen over maken. De vraag is wel of men bij alle beleidsmaatregelen de islamieten blijft zien als schepselen van God of dat men ze wegzet als tweederangsburgers. Wanneer dat laatste gebeurt, zit men op een verkeerd en vooral gevaarlijk spoor. Dat laatste heeft de geschiedenis inmiddels wel bewezen.

In de huidige polarisatie is het risico dat links als het grote gevaar gezien wordt, maar dat de opmars van rechts wordt goedgepraat. Christenen die de Bijbel serieus nemen, doen er goed aan hun oren niet naar één kant te laten hangen. De Bijbel wijst een eigen weg: Houdt Gods geboden, zorg voor Zijn schepping, houdt van de medemens en vooral zoek Zijn eer.