Klachten vanuit politie begrijpelijk

PvdA Tweede Kamerlid Attje Kuiken tijdens de persconferentie. ACP-voorzitter: Gerrit van de Kamp, NPB-voorzitter: Jan Struijs, VMHP-voorzitter: Miriam Barendse, en ANPV-voorzitter: Xander Simonis tijdens een persconferentie van de politiebonden. De bonden eisen dat er voor het eind van het jaar duidelijkheid komt over de inzet van de politie. beeld ANP

De politie moet zelf keuzes maken. Uit Den Haag komt voorlopig niets extra’s. Dat is de harde boodschap van minister Grapperhaus aan de politiebonden die de noodklok luiden omdat binnen het politieapparaat „het water niet tot aan de lippen staat, maar inmiddels de oogleden heeft bereikt.”

Probleem is een schrijnend personeelstekort. Dat zal de komende jaren alleen maar groter worden. Veel ervaren politiemensen gaan de komende jaren met pensioen. Tot 2023 moeten er daarom 17.000 van de 51.500 voltijdsbanen opnieuw worden ingevuld. Nu al valt volgens ingewijden te voorzien dat dit niet gaat lukken. Er zitten te weinig mensen op de opleidingen.

De minister erkent dat dit probleem nijpend is. Maar hij ziet weinig mogelijkheden om dit op te lossen. Zijn verweer is dat er vorig jaar structureel extra geld is vrijgemaakt om het personeelstekort terug te dringen. Wel wil hij met de Politieacademie bekijken of de opleidingsduur kan worden bekort.

Inmiddels heeft burgemeester Aboutaleb van Rotterdam geopperd om politiemensen die met pensioen gaan te vragen langer te blijven, zodat zij nieuwe collega’s kunnen begeleiden. Op dit voorstel is nog geen reactie van Den Haag.

Natuurlijk begrijpen de politiebonden dat het niet mogelijk is om zomaar een blik agenten open te trekken. Desondanks klagen ze en dat is begrijpelijk. Niet voor niets hebben zij in de voorbije jaren keer op keer aan de bel getrokken dat er meer blauw moet komen. Dat signaal werd echter genegeerd of afgedaan met de opmerking dat iedereen moet inleveren.

Misschien belangrijker is nog wel de stapeling van taken die eindeloos lijkt. Net zoals bij het onderwijs worden allerlei lastige maatschappelijke problemen op het bordje van de politie gelegd. Zeker in politiek Den Haag, maar ook in de samenleving is de neiging om meer en meer van de politie te vragen. Dat gebeurde deze week nog toen minister Grapperhaus zelf vroeg om meer aandacht te geven aan de strijd tegen de georganiseerde misdaad zonder daarbij te vermelden wat de politie dan maar niet meer moet doen.

Veel van die vragen zijn niet misplaatst. Al moet wel worden bedacht dat Nederland, blijkens een recent rapport van het World Economic Forum, nog altijd behoort tot de veiligste landen van de wereld. De indruk dat we afglijden naar een anarchie is onterecht. Met 318 politiemensen per 100.000 inwoners heeft ons land meer blauw dan Duitsland (279) en Engeland (212). Neemt niet weg dat er een probleem is.

De minister zegt dat de politiek vooralsnog zelf prioriteiten moet stellen. Dat kan als politiek en samenleving wat terughoudender zouden worden met verzoeken aan de politie om taken en klussen erbij te nemen. Dat is geen finale oplossing, maar wel een middel om de druk op het politieapparaat te laten afnemen. Dat helpt in ieder geval emotioneel de man of vrouw in het blauw.