Belangrijk dat christelijke studenten aansluiting zoeken bij medechristenen

Studenten van CSFR-dispuut Quo Vadis in Nijmegen tijdens een maaltijd donderdag. De studentenvereniging hield afgelopen week de jaarlijkse introductiedagen voor nieuwe leden. Maandag is de opening van het academisch jaar. beeld VidiPhoto

Nadat de meeste basisscholen en middelbare scholen de draad alweer opgepakt hebben, zijn maandag de universiteiten en hogescholen aan de beurt om te beginnen. De opening van het zogenoemde academisch jaar heeft iets plechtigs en feestelijks tegelijk. Een bekend en fotogeniek beeld is de traditionele optocht van hoogleraren in toga, het zogenoemde cortège. In een lange rij schrijden ze naar de kerk of aula waar de opening plaatsheeft. Zoveel is wel duidelijk: de wereld van universiteit en hogeschool heeft iets imponerends. Zeker voor diegenen die de deur van de vertrouwde middelbare school een paar maanden geleden achter zich hebben dichtgetrokken.

Voor deze eerstejaarsstudenten verandert in korte tijd veel. Dat geldt met name voor degenen die op kamers gaan wonen. Werd er thuis voor hen gekookt, in een studentenhuis zullen ze toch echt zelf aan de slag moeten. En was het eerder moeder die zorgde voor de boodschappen, in de nieuwe situatie moeten ze er zelf opuit.

Niet alleen voor eerstejaars, maar ook voor hun ouders breekt een spannende tijd aan. Hoe gaat zoon of dochter het doen? Zal hij of zij snel vrienden maken? Zal er gezond worden gegeten? Is die noodzakelijke bijbaan wel te combineren met een veeleisende studie?

intro7Student worden en christen blijven

Christelijke ouders hebben daarbij nog andere vragen. Vragen die hen vaak meer bezighouden dan die over huisvesting en studievoortgang. Waar zoekt mijn zoon of dochter kerkelijk onderdak? Wat blijft er over van de godsdienstige opvoeding als vanuit de wetenschap kritische vragen worden gesteld bij een Bijbels wereldbeeld?

Deze vragen komen niet uit de lucht vallen. Er zijn helaas te veel voorbeelden van jonge mensen die als meelevende kerkleden aan een studie begonnen en na verloop van tijd het christelijk geloof vaarwel zeiden.

Spannende vraag is dan wel in hoeverre een studie er debet aan is dat een student de kerk niet meer vanbinnen ziet. Of heeft kerkverlating meer te maken met het feit dat zo-iemand zijn vertrouwde omgeving verlaat en in de nieuwe situatie geen christelijke medestudenten om zich heen heeft? Er zijn onderzoeken die met name wijzen op dit laatste.

2018-09-01-VP1-van_olst-1-FC-V_web„Houd als student goede band met thuisgemeente”

Het is daarom belangrijk dat christelijke studenten –zeker degenen die op kamers gaan– aansluiting zoeken bij andere christenen. Kerken in de stad kunnen hierbij een belangrijke rol spelen door gastvrij te zijn. Verder kan een christelijke studentenvereniging van grote betekenis zijn. Voor sommige jonge mensen is dit zelfs de plek waar ze voor het eerst diepgaand en existentieel bezig zijn met de dingen van Gods Koninkrijk. En ten slotte moeten we de ouders niet vergeten. Ze vormen het belangrijkste en intiemste netwerk van een student, waarbinnen –als het goed is– iedere vraag gesteld mag worden. Zij mogen biddend om hun kinderen heen staan. Juist waar ouders kinderen moeten loslaten, wil God hen vasthouden.