Maan als springplank naar Mars

omslag

De maan is maar een tussenstation. Het einddoel van de huidige ruimterace is Mars. „Elon Musk wil naar Mars, en hij is niet alleen. Waarom zouden we naar Mars gaan? Is daar iets te vinden dan?” vraagt Pieter Van Dooren zich af in ”En nu naar Mars”.

Het gaat volgens de wetenschapsjournalist net als vroeger allereerst om het avontuur. „Mars is als de Nieuwe Wereld. Als dat geen reden is om erheen te gaan?” Hij signaleert nog een belangrijk wetenschappelijk argument om Mars te bezoeken. „Met name de grote vraag: zijn we alleen in dit heelal?” Als Mars geen leven herbergt, is de kans klein dat er elders in het heelal wel leven wordt ontdekt.

Een retourtje Mars met alles erop en eraan is prima mogelijk, rekent de auteur voor. Een Marsraket voor vier personen moet zo’n 150 ton wegen. „De meeste van ons willen ook heelhuids terugkeren.”

Van Dooren blikt niet alleen vooruit naar toekomstige Marsmissies, maar ook terug, om lessen te trekken uit de geschiedenis. Zo is de race naar de maan mogelijk geworden doordat de mens vliegtuigen ging bouwen. En zal Mars ooit bereikbaar worden door de kennis die de mensheid heeft opgedaan met de maanlandingen.

Hoe realistisch de toekomstige Marsmissies zijn, zal de tijd leren. Aan de auteur zal het niet liggen: ”En nu naar Mars” straalt een en al optimisme uit. Klein kritiekpuntje: de auteur is nogal breedsprakig en maakt geregeld een uitstapje. Tegelijk is dat een pluspunt: deze maken het boek prettig leesbaar.

Boekgegevens

En nu naar Mars. De nieuwe ruimterace, Pieter Van Dooren; uitg. Sterck en De Vreese; 192 blz.; € 19,90