Kijk mij eens: ijdelheid is niet louter negatief

Cultuur & boeken

Met de start van een nieuw schooljaar zet een kersverse lichting kinderen haar eerste wankele schreden op het pad van de sociale media. Schreeuwerig en soms zelfs aandoenlijk naïef vragend om aandacht en –hoe je het ook wendt of keert– continu wijzend op zichzelf. Hoe erg is dat? En is deze vorm van ijdelheid louter negatief?