Zondagsrust

De zondag, de eerste dag van de week, zonderen christenen af als dag voor God en Zijn dienst.

De zondagsrust is terug te vinden in het vierde gebod uit de Tien Geboden die God gaf, dat gaat over het rusten op de sabbat. God rustte op de zevende dag van het werk van de schepping. Hij gaf daarna ook de mensen een rustdag, een dag die bestemd is voor God. Deze dag wijst heen naar de rust en vrede met God, die na het leven in de hemel volledig zal zijn.

In de christelijke gemeenten van het Nieuwe Testament werd de zondag gehouden als rustdag. De sabbat werd niet meer op de manier van het Oude Testament (OT) gehouden, omdat de komst van Jezus op aarde de vervulling van het OT betekende. Dat maakte een einde aan veel Joodse rituelen, waaronder die van de sabbat. De zondag herinnert ons aan Jezus’ opstanding uit de dood. Het is een dag om te rusten, samen te komen en gericht te zijn op God.

Vereniging

In 1953 werd de Vereniging voor de Zondagsrust en Zondagsheiliging opgericht. De interkerkelijke vereniging vraagt aandacht voor het behoud van de zondagsrust door brieven te sturen aan organisaties die de zondagsrust niet handhaven. Ook geeft de vereniging voorlichting op scholen en juridische bijstand voor het indienen van bezwaren tegen bijvoorbeeld evenementen die op zondag georganiseerd worden.
Het aantal gemeenten in Nederland dat de zondagsrust handhaaft door winkels gesloten te houden, neemt af. Uit onderzoek van het Reformatorisch Dagblad blijkt dat in 2025 nog zeven procent van de gemeenten (24 van de 342) geen koopzondag hebben.