Allereerst vanwege de cantate ”Wie der Hirsch schreit”, een zetting van Psalm 42 die we kunnen rekenen tot het beste wat Felix Mendelssohn heeft gecomponeerd. Dat vond de componist zelf trouwens ook. Hij noemde het herhaaldelijk zijn beste religieuze compositie.

Curieuzer is het oratorium ”Christus”. Felix Mendelssohn overleed in 1847 op 38-jarige leeftijd. Daardoor is het werk helaas fragmentarisch overgeleverd. Wat rest zijn vier delen over de geboorte van Christus, met een omvangrijk koordeel dat prachtig uitmondt in het koraal ”Wie schön leuchtet der Morgenstern”. Het overgeleverde passiegedeelte bestaat uit overwegend korte recitatieven en dramatische turbae, koordelen waarin het koor als menigte optreedt.

Ingeklemd tussen de twee composities van Felix klinkt de Lobgesang-cantate van zijn drie jaar oudere lievelingszus Fanny. Felix noemde haar „mijn tweede muzikale ik”. En dat is te horen. Wat hen verbond, was de oriëntatie op de muziek van Bach en Händel. Toch klinkt hun muziek duidelijk romantisch. Ging Felix meer voor de grote monumentale en dramatische contrasten, de muziek van Fanny is kleiner, fijnzinniger en intiemer. Fanny heeft altijd in de schaduw gestaan van Felix, enkel vanwege het feit dat zij een vrouw was. Nu is het juist de muziek van Fanny die door Justin Doyle en zijn musici net een onsje meer toebedeeld krijgt qua toewijding en finesse.

Fanny en Felix Mendelssohn; Christina Landshamer (sopraan), Martin Mitterrutzner (tenor), RIAS Kammerchor, Kammerakademie Potsdam, Justin Doyle; Harmonia Mundi (HMM 902742); € 17,23