De nieuwe titularis opent met de Trois Préludes et Fugues opus 7 van Marcel Dupré. Widor noemde bij het zien van de partituur „de eerste en de derde onspeelbaar”. Mossakowski lijkt er geen last van te hebben: zijn spel klinkt technisch zeer verzorgd, heel ontspannen en nergens gehaast. De ”Trois nouvelles pièces” (drie nieuwe stukken) van Widor doen hun naam eer aan: de vroegere romantische spektakelstukken zijn ingeruild voor een mystieke sfeer. De werken komen uitstekend tot hun recht op dit orgel, dat door Mossakowski’s voorganger Daniël Roth getypeerd wordt als een instrument „waarin de klassieke traditie nauw verweven is met de romantische vernieuwing”.

Van Grunenwald wordt ”Diptique liturgique” gespeeld. In het eerste deel, ”Preces” (gebed), valt de enorme werking van de zwelkast op. Het tweede deel, ”Jubilate Deo” (Verheugt u in God), zou zomaar dienst kunnen doen als een energiek postludium.

De Fantaisie fuguée sur ”Regina Coeli” (koningin van de hemel) van Daniël Roth bestaat uit een improvisatorisch aandoende fantasie en een vlotte fuga, gebaseerd op de complete tekst van de antifoon ”Regina Coeli”. In het slotgedeelte van deze compositie horen we een karakteristieke en sfeervolle registratie: de Voix Humaine, tremulant en de 32 voet in het pedaal.

De opname laat een mooie balans horen tussen de enorme ruimte en de muzikale details, die goed hoorbaar blijven.

Karol Mossakowski, Saint-Sulpice; Widor, Dupré, Grunenwald, Roth; Aeolus (AE-11491); € 19,99