Salomo heeft gezegd: „Het licht is zoet, en het is de ogen goed de zon te aanschouwen” (Prediker 11:7). En zeker, is het niet het allerbeminnelijkst de Zon der gerechtigheid te aanschouwen? Ja, „beter is het aanzien der ogen, dan het wandelen der begeerlijkheid” (Prediker 6:9). Een christen ontvangt twee ogen: het ene ziet naar Christus en het andere naar zichzelf. En als u ooit een gezicht hebt gekregen op Christus, dan mag ik u de raad geven die Sara kreeg ten opzichte van haar man Abraham: „Hij zij u een deksel der ogen” dat u naar geen ander ziet (Genesis 20:16).

Wij zeggen dat in onze tekst vele zaken liggen opgesloten. Het is de plicht van al de leden van de zichtbare kerk op Christus te zien tot zaligheid. Allen in wie Christus voor het eerst begint, hebben hun ogen van Hem afgewend en op iets anders geslagen. Op Hem te zien is iets wat wij onmiddellijk be­horen te doen. Deze zaak is onmiddellijk nog te krijgen, door op Jezus te zien, tot zaligheid.

Geloof is iets wat geoefend kan worden wanneer Christus op een afstand is. Er zijn ook sommige bijzondere tijden en gelegenheden, wanneer een christen behoort te zien op Jezus tot zaligheid om door Hem verlost te worden. De ontdekkingen van Christus aan de ziel zijn zo zeker, alsof wij Hem met onze ogen hadden gezien.

Andrew Gray,
predikant te Glasgow

(”Christus boven alles dierbaar”, 2000)

Andrew Gray (1633-1656) was een puriteinse prediker in Schotland. Hij studeerde in Edinburgh en St. Andrews. Hij diende vervolgens één gemeente: de Outer High Kirk in Glasgow. Op slechts 22-jarige leeftijd overleed hij. Zijn geschriften zijn geliefd vanwege zijn ernst en zijn aansporende Christusprediking.