O, hoe vrolijk zong de dichter in Psalm 118: „Dit is de dag die de Heere gemaakt heeft…” Daarom mag de dag van Christus’ opstanding, de zondag, ook wel genoemd worden ”dag des Heeren”, die, door de Heere geheiligd, daarna ook door de christenen is gevierd als een heilige rustdag, in plaats van de oude sabbat, die nu door Jezus met alle ceremoniën begraven was. Nog nader: het was op de morgen van die dag, toen de zon der natuur aan de horizon rees, ja, toen rees de Zon der Gerechtigheid uit de aarde om Zijn Kerk (die in het duister van de nacht verkeerde) te verlichten, te verwarmen en vruchtbaar te maken.

Ziedaar, dit hadden wij vooraf te zeggen over de tijd van Christus’ opstanding. Nu moeten wij bezien wie de eersten aan het graf zijn, om Jezus nog eens te zien. Het waren vrouwen, die door de evan­gelisten ook met name worden genoemd. Zeker waren het enigen van die vrouwen die Jezus gevolgd waren en Hem in Zijn leven op aarde gediend hadden van hun goederen (Lukas 8:1, 2) en Hem van Jeruzalem tot Golgótha ook niet hadden verlaten, ofschoon Hij als een kwaaddoener tussen moordenaars ter dood geleid werd. Het waren de vrouwen die bij het kruis bleven staan, toen er niemand van de discipelen te vinden was.

Ds. C. van den Oever,
predikant te Rotterdam

(”Feeststoffen”, 1859)