ConsumentBuiten

Kliffen uit de ijstijd

Oudemirdumer Klif. Dat klinkt als een specialiteit van de plaatselijke bakker. Het is echter een stukje hoge, Friese kust. Ontstaan in de ijstijd.

Arie Coster

22 November 2025 13:34Leestijd 4 minuten

Tientallen kitesurfschermen boven het water. Ze hebben allerlei kleuren. Eronder steevast een poppetje, man of vrouw.

beeld RD

Een vrouw met een beige jas en donkere rok fietst tussen de koeien door. Zij grazen in de berm van de weg waarover gefietst wordt. Op de achtergrond een boerderij, links een dijk. — Fietsen tussen de koeien, die het gras op de dijk kort houden. beeld RD

In het gebied rond het Friese Oudemirdum is het prachtig fietsen. Bossen, weilanden, kustgebied: het is er allemaal. Maar wie weten wil wat hij onderweg echt tegen kan komen, kan niet om bezoekerscentrum Mar en Klif heen. Het ligt midden in het dorp en schoolt bij over Friesland, ijstijden en kliffen. In jaartellingen grossiert het in nullen, maar wie door de miljoenen heen prikt, pakt een interessant stukje geschiedenis mee.

Het Oudemirdumer Klif is een vrije steile rand van bijna 8 meter hoog, net buiten het dorp. In de voorlaatste ijstijd schoven grote massa’s ijs vanuit Scandinavië naar onze contreien. Enorme keien kwamen zo in Gaasterland terecht. Maar er zijn nog meer sporen. Voor de ijsmassa uit begon de bodem te golven. Zo ontstonden de heuvels in het Zuid-Friese landschap.

De golfslag van de toenmalige Zuiderzee zorgde er in de loop van jaren voor dat er drie kliffen ontstonden. Hij kalft namelijk de kust af. En naar die kliffen gaan we op zoek. Hoewel, op zoek. Ook het Oudemirdumer Klif staat goed aangegeven op de routekaart en op bordjes langs de weg. We plaatsen onze fietsen in de buurt van een oude visserswoning en lopen het laatste stukje naar de rand van Friesland. Dit pad liep Minne Minnes de Vries een eeuw geleden ook altijd, iedere morgen, iedere avond. Hij was de bewoner van de visserswoning en had zijn bootje bij het klif liggen.

Een grote steen staat op andere stenen gestapeld. Op de steen staat 1345; en in het Fries: ”Liever dood dan slaaf”. — Monument Slag bij Warns, in het gebied rond Oudemirdum. beeld RD

Het klif zelf is eigenlijk niet zo spannend. Als we de achtergrond niet zouden weten, dan zouden we hooguit zeggen dat de kust hier opeens een hele duikeling maakt. Met wat we wel weten, is het leuk om hem eens gezien te hebben. We draaien om, sloffen Minne weer achterna, en pakken onze fietsen.

De tocht voert eerst door de bossen naar de kust van het IJsselmeer. Al van ver valt op dat er enorm veel kitesurfers actief zijn. De lucht wemelt van de vliegers, tientallen, in alle kleuren. De surfers die erbij horen zijn nog aan het oog onttrokken door de dijk. Als we daar even later bovenop staan, is het gewoon genieten. Het krioelt van de watersporters, we komen ogen tekort. Hier scheert er een weg, daar komt er een aan. Weer een andere surfer vliegt tientallen meters door de lucht. En dat allemaal keer 50, of 100, of 150. Maar kom, we moeten verder.

Onderaan de dijk fietsen we door een kudde koeien, die hier het gras kort houden. We passeren nog het Mirnser Klif, het haventje van Laaksum, het Rode Klif en het monument naar aanleiding van de Slag bij Warns.

De kliffen zijn leuk om eens gezien te hebben

Het vervolg van de route brengt door leuke dorpjes met vriendelijke huisjes, winkeltjes en overal een oude kerk. En ja, de heuvels die we niet alleen zien, maar ook moeten beklimmen, zijn meer dan een plooi in het landschap. Dat weten wij.

Terug in Oudemirdum is het tijd voor koffie. Bij de bakker. Met een specialiteit erbij.