ReportageDerde Staphorstdag

Derde Staphorstdag: „Het geloof verbindt kerken”

”Het geloof verbindt harten, mensen en kerken”. Dat was woensdag het motto van de Open Kerkentour Staphorst-Rouveen. Zes kerken openden gastvrij hun deuren.

De gereformeerde kerk in Rouveen, een van de kerken die woensdag hun deuren openden. beeld RD, Anton Dommerholt

Tijdens de Derde Staphorstdag, afgelopen woensdag, waren bezoekers welkom in zes kerkgebouwen in Staphorst en in het naastgelegen kerkdorp Rouveen. Een bewegwijzerde fietsroute door het karakteristieke landschap leidde van de ene naar de andere kerk.

Nieuwsgierig

Het is tien uur in de ochtend. Ouderling Jan Talen van de hersteld hervormde gemeente in Staphorst opent de deuren van inloophuis Kerkzicht, tegenover de Dorpskerk aan de Gemeenteweg. Wat motiveert hem op deze zonnige dag? „We willen graag mensen ontvangen, in aanraking brengen met Gods Woord. En dan hopen en bidden we dat het Woord werkt in mensenharten. Want we hebben allemaal een ziel voor de eeuwigheid.”

Op een bankje bij de voordeur zitten twee dames op leeftijd, Gea en Hennie. Ze komen uit de buurt. Wat komen ze doen? De een zegt: „We zijn nieuwsgierig. We vinden het wel interessant om eens bij andere kerken binnen te kunnen kijken. En het is prachtig weer voor een fietstochtje. Wel jammer dat uitgerekend de Dorpskerk hier vandaag niet open is.”

Hennie: „Misschien zijn we wel een beetje zoekende, willen we meer weten over het geloof, over de rol van kerken in deze samenleving. Waarom zijn we eigenlijk op deze aarde?”

„Het moet wel leuk blijven; laten we niet al te zwaarmoedig gaan doen”

Gea, bezoekster Derde Staphorstdag

Niet al te diep over zulke dingen nadenken, vindt Gea. „Het moet wel leuk blijven. Laten we niet al te zwaarmoedig gaan doen. Er is al ellende genoeg op de wereld. Daar heeft de kerk ook geen antwoord op. En het geloof ook niet.”

In inloophuis Kerkzicht leidt Jacco Mulder bezoekers rond. Mulder is coördinator van Kerkzicht. „Ik wil mensen bekendmaken met het Evangelie, met de boodschap van zonde en genade. Tegen bezoekers wil ik zeggen: kom en zie. Nee, we gaan niet in discussie over weet ik veel, maar we willen elkaar wijzen op Christus, op Wie Hij wil zijn voor zondaren.”

Rolling Stoves

Aan de Churchilllaan staat de kerk van de gereformeerden en Nederlandse gereformeerden. Op het kerkplein doet foodtruck Rolling Stoves goede zaken. Asielzoekers serveren hapjes uit de Pakistaanse keuken. Op een flyer op de stoep staat ”Buurten in de kerk. Welkom”. In de hal ontvangt Berend Poelarends de bezoekers. „Als kerk willen we de blik naar buiten richten”, zegt hij. „Dat doen we omdat Christus dat van ons vraagt. Ik weet het, dat is niet populair. Maar je mag mensen de boodschap van God niet onthouden. Kerken zijn vaak te veel naar binnen gekeerd.”

In de hal is de eerste steen ingemetseld, met de tekst ”Welzalig hij, dien Gij verkiest, en doet naderen, opdat hij wone in Uw voorhoven”. In de kerkzaal is het nog stil. Op het liturgiebord staat ”Welkom in Gods huis”. De Bijbel op de lessenaar ligt open bij Psalm 57: „Wees mij genadig God, wees mij genadig, want bij U is mijn leven geboren.”

Videopresentatie

Aan de Oude Rijksweg in Rouveen staat de hervormde kerk, al sinds eeuwen. Buiten ligt het geduldig wachtende kerkhof. Tussen de graven spreekt alles van verdriet en vergankelijkheid, en ook van weemoed over mensen die nooit vergeten zijn, die zijn liefgehad en waren bemind. Binnen wordt op een videopresentatie het christelijk geloof uitgelegd: „Zo mag je God eren en bidden om van Hem te ontvangen wat je nodig hebt.”

In het gangpad staat een jong stel –korte broek, snelle schoenen, zonnebril– met een paar lawaaierige jochies in de buurt. Uit speakers klinkt meditatief pianospel. Psalm 25: „Wie heeft lust den Heere te vrezen, ’t allerhoogst en eeuwig goed.” Aan de wanden hangen troostende schilderijen van Jan Witte en lieve gedichten van Janneke Troost.

In een van de kerkbanken zitten al lange tijd een man en een vrouw. Ze komen uit Dalfsen, zeggen ze vriendelijk, en willen niet met hun naam in de krant. In Dalfsen zijn ze lid van een evangelische gemeente.

Eerbiedig zitten ze rond te kijken. Wat bracht hen naar binnen? Zij: „Wat mij raakte, was dat zulke traditionele gemeenschappen als die van Staphorst en Rouveen zomaar hun kerkgebouwen opendoen. En ja, dan wil je ook weleens weten: hoe beleven deze mensen nu hun geloof?” Hij: „Het geloof is heel belangrijk. Voor ons wel. Ik zou niet zonder kunnen.”

Zijn vrouw citeert moeiteloos Zondag 1 van de Heidelbergse Catechismus, over de enige troost in leven en in sterven. „Daar ligt ons houvast, voor iedereen, of je nu evangelisch bent of traditioneel hervormd.”

Zichtbaar maken

In de consistoriekamer zitten Rolinka Hoeve en Jan Kuiers, leden van de werkgroep Kerk Open. Op tafel staan thermosflessen met koffie. Aan de wanden worden ze omringd door portretten van hen die in deze kerk zijn voorgegaan.

Rolinka Hoeve en Jan Kuiers van de werkgroep Open Kerken. beeld RD, Anton Dommerholt

Rolinka Hoeve wil voor anderen graag zichtbaar maken wat de kerk te vertellen heeft. „We hebben een boodschap voor de wereld en dus moeten de deuren open. We willen uitdragen dat God bezig is met deze wereld. Hij is er, Hij is aanwezig. Veel mensen zijn op zoek, naar een fundament voor hun leven, naar de zin van het leven.”

„Jongeren zoeken vastigheid; wij kunnen vanuit de Bijbel laten zien wat die vastigheid is”

Jan Kuiers, werkgroep Open Kerken

Kuiers: „En daarom moet het Evangelie de wereld in. We leven in een spannende tijd. Veel mensen hebben het moeilijk. Jongeren zoeken vastigheid. Wij kunnen vanuit de Bijbel laten zien wat die vastigheid is. Die ligt in het geloof in God. Hij geeft richting aan je leven, vaste grond onder je voeten.”