ConsumentRecept

Ideaal soepmateriaal

Voedzaam, eiwitrijk, gemakkelijk te bewaren, goedkoop – deze eigenschappen zullen er vast aan bijdragen dat gedroogde erwten in alle windstreken tot het basisvoedsel behoren. In Nederland is vooral de groene soort ingeburgerd, maar ze zijn er ook in het geel. Ze worden spliterwten genoemd als ze van hun taaie velletje ontdaan zijn. In vele culturen gelden beide varianten als ideaal soepmateriaal.

Een wit bord met daarin een geelgroene soep met een lepel erin.
beeld Geertje Bikker-Otten

In India maken ze er dal mee. Claudia Roden beschrijft in een van haar boeken potakhe, een erwtensoep met pompoen gegeten door de Joodse gemeenschap in Marokko. In Finland noemen ze hun versie hernerakkaa. Bijzonder aan deze soep is dat er flink wat mosterd door gaat. In de Surinaamse keuken worden dan weer ingrediënten als piment, sambal en zoutvlees toegevoegd.

Wat zou eigenlijk het kenmerkende zijn van oer-Hollandse snert? vroeg ik mij af. De hamschijf, of de knolselderij? Wat er in ieder geval bij hoort is dat hij afgekoeld zo stevig is dat je er plakken van kunt snijden.

Omdat er soms al iets van het voorjaar in de lucht hangt, maakte ik een wat lichtere erwtensoep met een oosters tintje. Komijn en koriander zorgen voor kruidigheid en frisheid; een schepje peterseliesaus versterkt dat effect. Vlees zit er niet in, maar wie wil kan er natuurlijk rookworst bij serveren.