Het enthousiasme en de scepsis waren groot, toen verleden week maandag president Trump zijn 20 puntenplan voor Gaza aankondigde. De Israëlische premier Netanyahu had, na diverse aanpassingen geëist te hebben, min of meer gedwongen zijn goedkeuring aan het plan gegeven. Met in zijn achterhoofd ongetwijfeld het idee dat terreurorganisatie Hamas er nooit mee zou instemmen.

Hamas heeft duidelijk niet het hele Gazaplan omarmd

Maar dat gebeurde vrijdagavond wel. Tegen alle verwachtingen in zei Hamas bereid te zijn tot het vrijlaten van alle nog levende en vermoorde gijzelaars. Wat de rest van het plan betreft, daarover deed Hamas uiterst vaag.

Maar gaandeweg werd zaterdag en zondag steeds duidelijker dat Hamas zeker niet het hele plan omarmd heeft. De organisatie wil weten tot hoe ver Israël zich terugtrekt uit Gaza, wil meer duidelijkheid over wie de landstrook straks gaat besturen en over nog tal van andere zaken. Wie het nieuws volgde, kon er niet omheen dat Hamas steeds meer gaten in het plan probeerde te schieten, terwijl president Trump steeds harder begon te dreigen met de vernietigende gevolgen voor Hamas als het niet zou meewerken.

Dat dreigen vanuit Washington lijkt echter niet heel veel indruk meer te maken in Gaza. Veel hebben ze daar niet meer te verliezen. Want hoe bitter het ook is, de Israëlische gijzelaars zijn de laatste troef die de terroristen van Hamas nog in handen hebben.

Doordat Trump grote Arabische landen in principe achter zijn plan heeft weten te krijgen, staat hij uiterst sterk

Lichtpuntjes

Ondertussen heeft premier Netanyahu te maken met oppositie tegen het Trumpplan in z’n eigen regering. Daar dreigen rechtse ministers de regering te verlaten als Netanyahu niet doet wat ze willen, namelijk doorvechten in Gaza en de strook land annexeren.

Maar niet alleen Hamas, ook Netanyahu heeft van Trump het mes op de keel gekregen. Trump zal niet toestaan dat Israël ervoor zorgt dat de relatie tussen Washington en de Arabische landen verslechtert. En daar zit direct ook het knappe van het plan van Trump. Doordat hij grote Arabische landen als Turkije, Egypte en Saudi-Arabië in principe achter zijn plan heeft weten te krijgen, staat hij uiterst sterk in de regio.

De grote vraag voor deze week is in hoeverre die coalitie in de onderhandelingen –die maandag starten– de eenheid weet te bewaren. Als er scheuren komen in het Arabische front, is het plan gedoemd te mislukken. Indien die eenheid behouden blijft, dan zijn er voor het eerst sinds tijden lichtpuntjes. Al zal het van Trump nog veel inspanningen vereisen om alle partijen, niet in de laatste plaats Israël, in het gareel te houden.