Het is in deze tijd van het jaar zo’n standaardvraag waar je eigenlijk alleen maar een positief antwoord op verwacht. „En, heb je een goede vakantie gehad?”

Tientallen keren heb ik de afgelopen dagen die vraag gesteld aan collega’s. En zij aan mij. Want dat is toch het eerste wat je vraagt als je een collega na een periode van afwezigheid weer op kantoor ziet. En nee, natuurlijk verwacht je dan geen uitgebreid verhaal waarin per dag wordt verteld wat er in de bergen, aan het strand of in een stad ver weg allemaal gedaan is. Want het is, laten we maar eerlijk zijn, toch vooral een beleefdheidsvraag waarbij het antwoord er eigenlijk niet zo heel veel toe doet.

Ook ik kreeg de vraag natuurlijk nogal eens voorgelegd. En als ik dan zei dat ik niet op vakantie geweest ben, omdat mijn moeder in de vakantie is overleden, nam zo’n gesprekje direct een totaal andere wending. Soms was er eventjes een zweem van –volstrekt onnodig– schuldgevoel. Want ja, wie durft bij een overlijden nog over een vakantie te spreken? Direct erna was er de belangstellende vraag hoe het nu was, zo kort na het overlijden van een hoogbejaarde vader en moeder in een tijdsbestek van dertien maanden.

Het was een zware, maar wel degelijk óók een goede tijd

Wat me steeds weer opviel, de laatste weken, is hoe warm die belangstelling was bij mensen als het overlijden van moeder ter sprake kwam. Zo bezien was het voor mezelf ook een tijd van in de spiegel kijken en flink schrikken van wat ik daar zag. Want hoe vaak heb ik de afgelopen tijd niet bijna achteloos een appje of mailtje gestuurd aan collega’s die een vader of moeder verloren? Moet je het dan toch eerst zelf meemaken om te beseffen hoe goed meeleven kan doen? Ik vrees het. Tenminste, als ik voor mezelf spreek.

Geen fijne vakantie gehad, dus, dit jaar. Maar wel een goede tijd. Want goed is iets heel anders dan fijn of plezierig. Ondanks dat het zwaar was in diverse opzichten, was het wel degelijk óók goed.

Ingrijpend, dat ook. Op die zaterdagmiddag in juli leek de tijd eventjes stil te staan. Omdat, te midden van die miljarden mensen die op aarde wonen, die ene stierf die ons ooit het leven gaf: moeder.