Merz deed die oproep natuurlijk niet zomaar. Het Duitse pensioenstelsel is op termijn onbetaalbaar. In Duitsland betaalt men pensioenen van vandaag namelijk met de premie-inkomsten van werkenden van vandaag. Dat werkt prima, mits de bevolking groeit. En dat gebeurt niet meer.

De regering-Merz wil de Duitsers aan het beleggen krijgen om zo hun inkomen voor hun oude dag aan te vullen. Ook wil de regering het mogelijk maken voor ouders om voor hun kinderen vanaf zes jaar belastingvrij elke maand 10 euro te beleggen. Wanneer het kind dan achttien wordt, kan hij of zij er nog niet bij. Het geld blijft op de beleggingsrekening staan totdat de pensioengerechtigde leeftijd is bereikt.

Die 10 euro per maand lijkt een lachertje, maar is het zeker niet. Uitgaand van het historisch rendement op aandelen van gemiddeld 8 procent per jaar resulteert het beleggen van het tussen de zesde en achttiende verjaardag gestorte bedrag op 65-jarige leeftijd in een pot van circa 65.000 euro.

Nee, daarmee los je je pensioenprobleem niet op. Maar de kinderen gaan na hun achttiende werken. Zij kunnen dan bijstorten op hun beleggingsrekening. Als ze daar per jaar 1000 euro voor vrijmaken –dat is 2,73 euro per dag, oftewel minder dan de prijs van een kopje koffie– groeit het kapitaal in vijftig jaar naar ruim 470.000 euro. Met 5000 euro per jaar erbij wacht hun bij het afscheid van hun werkgever een zak geld met daarin ruim 2 miljoen. Dat is te danken aan rendement op rendement, ook wel het achtste wereldwonder genoemd.

Met 5000 euro per jaar erbij wacht hun bij hun pensioen ruim 2 miljoen euro

Maand op maand en jaar op jaar beleggen vraagt wel wat van de Duitsers, die van oudsher vooral de voorkeur geven aan sparen.

Wat sparen in deze nieuwe wereld betekent, laat het volgende voorbeeld zien. Onlangs las ik een verhaal over een man die in 2010 een spaarrekening had geopend, daar 40.000 euro op had gestort en vervolgens was vergeten dat hij die rekening had. Kortgeleden kwam hij daarachter. Er bleek nu iets meer dan 46.000 euro op te staan.

Zijn totale rendement sinds 2010 bedroeg dus circa 15 procent. De inflatie in diezelfde vijftien jaar kwam uit op 43 procent, waardoor zijn werkelijke rendement 27 procent negatief is. Had hij die 40.000 euro gebruikt om te beleggen op basis van de AEX-index, dan was zijn rendement 170 procent geweest en na aftrek van de inflatie ruim 125 procent. En dat ondanks de eurocrisis, geopolitieke spanningen en oorlogen die zich sinds 2010 hebben voorgedaan.

De auteur is econoom en beheerder bij beleggingsfonds Hoofbosch.

rd.nl/grootgeld