Ds. Janse stelt de indringende vraag hoe het toch mogelijk is dat Bijbelgetrouwe christenen op cruciale momenten in de geschiedenis zulke verkeerde beslissingen nemen en foute keuzes maken. Na het heel lang goedpraten van de apartheid in Zuid-Afrika en een lang volgehouden kritiekloze houding ten aanzien van ons koloniale verleden is er nu het massaal wegkijken van de ernstige oorlogsmisdaden en de uithongering van de bevolking in Gaza door Israël.

Lees ook

Refo-Nederland leert laat van politieke fouten

Liefde voor Israël en het Joodse volk heb ik van huis uit meegekregen. Als christen weet ik mij onopgeefbaar verbonden met Israël. De staat Israël heeft het recht op veilige grenzen en heeft uiteraard het recht op zelfverdediging. Iran en zijn handlangers Hamas en Hezbollah zouden het land van de kaart vegen als zij de kans krijgen. Dat Israël na de weerzinwekkende slachtpartij door terreurorganisatie Hamas op 7 oktober 2023 zijn vijanden zo veel mogelijk militair heeft willen uitschakelen is daarom legitiem en alleszins begrijpelijk.

Maar heiligt dit doel alle middelen? Betekenen liefde en onopgeefbare verbondenheid dat alles wat de Israëlische regering doet ook kritiekloos goed gevonden moet worden? Onrecht blijft toch onrecht, ongeacht wie dit doet?

We mogen niet de andere kant op kijken omdat het om Israël gaat

Negeren

Ik las (Trouw 21-7) een aangrijpend interview met traumatherapeut Tuly Flint. Hij diende decennialang in het Israëlische leger, maar weigerde op een gegeven moment om als reservist te dienen toen de oorlog zich naar Gaza verplaatste: „Wat ik nu zie in Gaza is voor mij niet te dragen. Het is gruwelijk. Onvoorstelbaar. De schaal van het lijden, de vernietiging, het verlies van families.” Samen met 120 andere reservisten schreef hij een open brief met de strekking: „Wij weigeren te vechten, te dienen, in een oorlog zonder strategie, zonder een greintje menselijkheid. (…) In tijden waarin zwijgen voelt als meedoen, is nee zeggen het meest patriottische wat ik kan doen.”

Zo ervaar ik dat ook. Wij mogen niet zwijgen en deze ernstige waarschuwingen van betrokken Israëli’s –het zijn er intussen velen en niet de eerste de besten– naast ons neerleggen. De andere kant op kijken omdat het om Israël gaat. Het is daarom belangrijk dat dit soort stemmen ook in het Reformatorisch Dagblad aan bod komen.

Lees ook

Oorlogsmisdaden tegen de menselijkheid: geven we Israël een vrijbrief?

Onrecht

Sinds 7 oktober 2023 zijn meer dan 50.000 Gazanen, meest vrouwen en kinderen, gedood door Israëlische bombardementen. De bevolking van Gaza wordt inmiddels uitgehongerd: kinderen en baby’s sterven door ondervoeding vanwege de Israëlische blokkade van Gaza. Sinds afgelopen juni zijn naar schatting minstens 900 Gazanen gedood terwijl ze op zoek waren naar voedsel.

Moreel verval en structureel onrecht zijn een wezenlijke bedreiging voor iedere samenleving

Woonhuizen worden door Israëlische bulldozers met de grond gelijkgemaakt. Gaza wordt door Israël welbewust onbewoonbaar en onleefbaar gemaakt. De extreemrechtse ministers Bezalel Smotrich en Itamar Ben-Gvir zijn hier heel duidelijk over. Zo zei Smotrich dat Gaza „volledig zal worden verwoest”, en dat de Palestijnse bevolking „in groten getale naar derde landen zal vertrekken”. Ben-Gvir pleitte voor het compleet stopzetten van iedere vorm van noodhulp aan de bevolking: „De enige hulp die Gaza binnen zou moeten komen, moet bedoeld zijn voor vrijwillige migratie.”

Moreel verval

De Joodse hoogleraar holocaust- en genocidestudies Omer Bartov is een van ’s werelds leidende autoriteiten op het gebied van genocide. Hij sprak eind vorig jaar al van een „genocidale operatie in Gaza” vanwege de systematische vernietiging van alles wat een groep een groep maakt: universiteiten, scholen, moskeeën, ziekenhuizen.

Gerechtigheid kan niet plaatsvinden zonder waarheidsvinding

Een Israëlische relatie die zich al jarenlang inzet voor goede contacten tussen Joden en Arabieren schreef me onlangs dat ze keer op keer geschokt is door de beslissingen die door de regering worden genomen, en ze vroeg zich vertwijfeld af „hoe het kan dat wij als volk zo diep moreel zijn gezonken”. Moreel verval en structureel onrecht zijn een wezenlijke bedreiging voor iedere samenleving. Ook voor die van Israël. De profeten van het Oude Testament zijn daar volstrekt duidelijk over.

Zorgeloze rust

Vrede zonder gerechtigheid is onmogelijk. De laatste tijd moet ik steeds denken aan deze woorden van de profeet Jesaja 32: „De vrucht van de gerechtigheid zal vrede zijn, en de uitwerking van de gerechtigheid rust en veiligheid tot in eeuwigheid. Mijn volk zal verblijven in een woonplaats van vrede, in veilige woningen, in oorden van zorgeloze rust.”

Dat is iets waar je intens naar kunt verlangen. Vrede en Zijn sjalom. Daar zal volgens Jesaja 32:17-18 sprake van zijn als de Geest uit de hoogte uitgegoten wordt. Als harten van mensen worden veranderd en er recht gedaan zal worden. Laat dat daarom ons voortdurend gebed zijn: voor Israël en de omliggende volken. En ondertussen ook opkomen voor recht en gerechtigheid. Gerechtigheid kan niet plaatsvinden zonder waarheidsvinding. Laat het RD daarom ook voldoende ruimte bieden aan pijnlijke feiten en kritische stemmen.

De auteur is voormalig regiocoördinator Midden-Oosten GZB.