Hardstyle-dj Sefa in de kerk: Ik wil blijven doen wat ik betekenisvol vind
Sefa Jeroen Vlaarkamp is een internationaal bekende hardstyle-dj. Sinds een aantal jaar noemt hij zich christen, beweegt zich in reformatorische kringen, en geeft concerten in kerken. „Het is mijn hartelijke voornemen om in de muziek een weg te vinden waarmee ik kan getuigen.”
De 25-jarige Sefa gaat doorgaans klassiek gekleed. Op een dinsdagmorgen zit hij in tweedelig donkerblauw pak bij de receptie van het RD te wachten tot het interview begint. Ondertussen leest hij een RDMagazine. „In Castricum, waar ik woon, wordt het RD helaas niet bezorgd, dus ik heb noodgedwongen een digitaal abonnement”, vertelt hij even later als hij zijn jas aan de kapstok hangt.
In donkerblauw pak stond dj Sefa afgelopen zomer ook te springen op het hoofdpodium van Defqon.1, het grootste hardstylefestival ter wereld, dat jaarlijks in Biddinghuizen plaatsvindt. De versiering van dat podium bestaat doorgaans uit vurige draken. In tegenstelling tot eerdere jaren verzorgde Sefa zelf geen show. Speculaties over zijn afwezigheid deden de ronde: zou hij nu dermate christelijk zijn geworden dat Defqon.1 niet meer kan voor hem?
Die speculatie komt niet uit de lucht vallen. Sefa is sinds een aantal jaar open over zijn betrokkenheid op het christendom. Hij sprak in diverse media over zijn bekering, volgde een halfjaar belijdeniscatechisatie bij de hervormde ds. G. van Zanden in Katwijk en zat vanwege een eerdere relatie regelmatig in de Gereformeerde Gemeenten.
Volgens zijn eigen verklaring had zijn afwezigheid echter niet met het christelijk geloof te maken: „Nee, ik ben niet fanatiek religieus geworden (dat was ik al). Ik hou veel van jullie en ik hoop dat jullie allemaal het beste Defqon-weekend van je leven hebben.” Als verrassing verscheen Sefa wel bij het optreden van een andere dj, met wie hij een gezamenlijk nieuw nummer presenteerde.
Zijn verandering werd ook zichtbaar in de muziek die hij maakt. In 2024 verzorgde de dj in pak een reeks concerten in monumentale kerken, in samenwerking met de Protestantse Kerk in Nederland. In het najaar van 2025 volgde een tweede reeks. In de kerkconcerten klonken vooral veel psalmen en christelijke liederen, met een vleugje hardstyle. ND-columnist Annemarie van Heijningen schreef over haar bezoek aan een concert in de Grote Kerk van Dordrecht: „Hier en daar sidderde die deftige arme Dordtse dom op zijn grondvesten, om dan weer op adem te komen bij de troostende sereniteit van Bach en de oude psalmen. Wervelende dans tussen ruigheid en heiligheid, die twee werden één.”
Bij de aankondiging van je laatste reeks kerkconcerten schreef de PKN dat jij bezig bent met „een zoektocht naar het christelijk geloof”. Zelf zeg je christen te zijn. Waar sta je nu?
„Het is nog steeds een zoektocht, niet naar, maar in het geloof. En waar die heen gaat, is voor mij niet duidelijk. Ik ben opgegroeid in een niet-kerkelijke omgeving. In levensbeschrijvingen lees je weleens dat de vreze Gods thuis al aanwezig was; dat was bij mij bepaald niet het geval. Ik wist iets over God via de filosofie, boeken en media. Maar de vraag Wie Hij is, sloeg in 2020 naar binnen. Ik was toen twintig en doorgebroken als internationaal dj en muziekproducer. De mensen om me heen moedigden me aan in alles wat ik als artiest deed: hoe groter en populairder, hoe beter. Op een gegeven moment verloor dat zijn glans, omdat ik een indruk kreeg van hoe goed en groot en heilig God is.
Toen begon dus die zoektocht: Waar laat je je zien? Welke muziek maak je? Hoe denk je over dingen? Dat is voor mij nog steeds een biddende worsteling: welke weg gaat de Heere hierin met mij?”

Wat gebeurde er in 2020?
„Ik was twintig jaar en had alles waar je als twintigjarige van droomt, en toch was ik diepongelukkig. Het was een soort heimwee. Ik was niet depressief ongelukkig, maar kreeg een besef van: dit is het niet, dit is niet waar ik gelukkig van ga worden. Ik miste vervulling. Dus ik zei mijn vertrouwen op in succes, roem en geld. En toen heb ik voor het eerst gebeden: „Heere Jezus, dit heb ik altijd nagestreefd, maar al die overvloed kan me niet gelukkig maken.” Toen heb ik me aan Hem overgegeven. Ik had Hem nodig.”
Jezus is gekomen om Zijn volk van hun zonden te verlossen. Had je toen al een besef van die notie?
„Nou, op papier had ik wel een idee van wat christenen met zonde bedoelen. En ik was me ervan bewust dat de wereld compleet gebroken is. Maar de diepe, geestelijke betekenis van zonde had ik nog niet – kunnen wij dat als mensen wel ten volle bevatten?”
De Heilige Geest overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel.
„Ja, die overtuiging van zonde kwam bij mij later. Dat is heel geleidelijk gegaan. Op een gegeven moment kwam ik tot het besef dat ik niet kon doorgaan met wat ik aan het doen was. Nadat ik in 2020 mijn hart aan de Heere Jezus heb gegeven, dacht ik dat het wel goed zat. Maar anderhalf jaar geleden realiseerde ik me dat er nog iets moest gebeuren. Misschien is er in 2020 wel een begin geweest, maar zo’n keuze vraagt om een diepere doorwerking in je leven.”
Waardoor kwam dat besef, anderhalf jaar geleden?
„In die tijd mocht ik voor de PKN een podcastserie maken met predikanten. Toen kwam ik in gesprek met ds. G. van Zanden. Dat heeft veel veranderd voor mij. Voor het eerst had ik het gevoel dat ik in mijn positie werd begrepen. Ik had een moeilijke thuissituatie, ben niet opgegroeid met kerkgang, maak muziek in een stijl die predikanten niet gewend zijn, en ik sta ineens midden in de kerkelijke wereld: waar moet dit naartoe? Mensen associëren mijn muziekstijl met feesten en helemaal losgaan, maar ik wil niet in die traditie staan; ik wil gewoon mooie muziek maken. Tja, voor mij is dit ook lastig.”
Iedereen kan dat gesprek met ds. Van Zanden bekijken. Vind je het niet lastig dat jouw zoektocht zo publiek te volgen is?
„Toen ik voor het eerst bij ds. Van Zanden naar de kerk ging, was er meteen een ND-journalist bij. Tja, een dj met kerkelijke interesse, ik snap dat dat voor sommige mensen interessant is. Terwijl zo’n geestelijke zoektocht voor de meesten een worsteling in de beslotenheid van het gezin is. Maar ik wist niet anders, en het is nu eenmaal zo gelopen.”

De muziek die je maakt, staat haaks op hoe de Bijbel spreekt over wat goed is; waarom breek je daar niet mee?
„Is die muziek per definitie slecht? Dat denk ik niet. Dan zou de muziek die ze bij Opwekking (de Pinksterconferentie van Stichting Opwekking, CK en MvdK) draaien ook afgekeurd moeten worden, toch? Een muziekstijl kan in zichzelf denk ik niet verkeerd zijn – het is vooral de boodschap en de wereld eromheen die goed of fout is.”
De muziek en de entourage van een festival als Defqon.1 doen meer denken aan het beest uit de afgrond dan aan het Lam. Mensen gaan daarheen om de werkelijkheid te ontvluchten, terwijl de Bijbel zondaren juist oproept om de werkelijkheid onder ogen te zien.
„Daar ben ik ook tegen, dat mensen op Defqon de werkelijkheid ontvluchten. Ik vind niet dat mensen dat moeten doen.”
Maar je bent daar wel, terwijl er bijvoorbeeld volop drugs worden gebruikt. Eerdere optredens van jou staan integraal op YouTube. Waarom neem je er niet openlijk afstand van?
„Ik legitimeer het gedrag van die mensen niet; ik zet ook vraagtekens bij het alcohol- en drugsmisbruik op die festivals.”
Maar je werkt het niet tegen.
„Ik spreek veel mensen aan met mijn muziek. Ik voel een verantwoordelijkheid om de gaven die ik heb te gebruiken om iets te kunnen betekenen voor God. Om ook op duistere plaatsen iets van Hem uit te dragen. Maar ik erken: hier zit zeker een spanningsveld.”
De weg van de zonde is toch nooit de weg om mensen voor God te winnen?
„Maar ik denk dus dat mijn muziek de mensen geen aanstoot kan geven. Als ik naar een toccata voor orgel van Driffil luister, gaat mijn hart ook sneller kloppen. Muziek kan heel opzwepend zijn, maar dat mag toch?”
De muziek die jij maakt, met meer dan 150 beats per minuut, is gemaakt om uit je dak te gaan. Is dat volgens jou te combineren met het dienen van God?
„Hoe ik Frenchcore (een subgenre van hardstylemuziek, CK en MdvK) maak, is anders dan andere artiesten dat doen. Met veel klassieke invloeden en niet opzwepend óm het opzwepen. Het gaat me echt om de schoonheid van de muziek. Daarnaast: is een stuk van Mozart gemaakt om God te dienen? Is het niet allemaal cultureel? Draait het niet veel meer om de vraag wat de intentie is waarmee de muziek gemaakt wordt? Ik wil blijven doen wat ik betekenisvol vind en ik volg daarbij mijn geweten.”
Is het geweten dan een betrouwbare maatstaf? Gaat het er niet om wat Gods Woord zegt?
„Wel als je geweten door Woord en Geest geleid wordt. Daarom bid ik of de Heere Zijn weg met mij wil blijven gaan.”
Er zijn christenen die ook in de wereld van de dancemuziek zaten, maar daarmee braken toen de Heilige Geest in hun hart kwam wonen. Wat in hun ogen op grond van Gods Woord absoluut zondig is, kan voor jou toch geen middelmatige zaak zijn?
„Voor mij is het dus ook nog een zoektocht. De Geest gaat met iedere gelovige een eigen weg, en ik ben benieuwd hoe Hij mij zal leiden.”

In je kerkconcerten klinken vertolkingen van psalmen en christelijke liederen, maar ook vleugjes hardstyle. De Bijbel waarschuwt herhaaldelijk tegen vermenging van het heilige en het onheilige. Ben je niet bang daartegen te zondigen?
„De vraag is dus wat op muziekgebied onheilig is. Christenen in Afrika doen ook andere dingen dan wij tijdens een kerkdienst. In Psalm 150 worden veel verschillende instrumenten genoemd. Inmiddels zijn we meer dan 2000 jaar verder en is de cultuur veranderd. Er is nu ook elektronische muziek en christenen moeten zich daartoe verhouden. Nee, er moet geen water bij de wijn gedaan worden als het gaat om essentiële zaken. Maar de wereld draait door en mijn vraag is hoe ik verder kan.
Met mijn concerten bereik ik veel mensen. Van de bezoekers van de kerkconcerten was 40 procent nog nooit in de kerk geweest; 70 procent was jonger dan 35 jaar. Het is mijn hartelijke voornemen om in de muziek een weg te vinden waarmee ik ook kan getuigen.”
Heeft het je verbaasd hoe christelijk Nederland op jou reageert?
„Ik verwachtte dat alle christenen hetzelfde zouden denken en doen. Het tegendeel is waar. Voor een buitenstaander is dat lastig. Ik verwachtte een eenduidig, afwijzend geluid. Maar ik kreeg van twee kanten adviezen. De ene partij zei: „Sefa, dit kan niet, je moet ermee stoppen.” De andere kant gaf aan: „Je kunt een zoutend zout zijn, je kunt getuigen in de duistere wereld.””
Wat zou je de reformatorische wereld willen meegeven?
„Jullie hebben goud in handen, maar jullie zouden dat veel meer aan de wereld moeten laten zien. Wees ook in de wereld om je heen een christen, niet alleen thuis en op zondag – wat ik veel om me heen zie. Laat iets van die mooie traditie en levenswijze zien aan de mensen om je heen. Dat gun ik onze samenleving.”










