Zo krijgt de Heere gelegenheid om de heerlijkheid van Zijn kracht, waarheid en getrouwheid te vertonen, door hen eindelijk in het bezit van de beloofde erfenis te stellen, na weinig jaren geduldig wachten. En dit niettegenstaande de menigte zwarigheden die in de weg lagen, de menigte zwakheden van hun eigen hart, de menigvuldige ontmoedigingen van binnen en van buiten waarmee zij te strijden hadden. God zal echter afrekening houden met alle goddelozen. Zo zullen de goddelozen, in wier midden zij leven, zeker niet gespaard worden als ze zeggen óf dat er geen God bestaat, óf dat Hij niet te geloven is, óf dat de heerlijkheid en gelukzaligheid maar een enkel droombeeld zijn. Dit zegen zij als zij zien dat de gelovigen onder hen steunen op het getrouwe Woord Gods en zich troosten met de hoop der heerlijkheid die geopenbaard zal worden. En dat te midden van lasteringen, smaadheden, vervolgingen, armoede en moeiten, omdat ze hun hoop op die erfenis niet willen prijsgeven, noch om al het voordeel of vermaak der wereld iets willen doen wat die hoop zou kunnen krenken.

Tot degenen die nu en dan enige voorsmaak van dit edele leven der heerlijkheid ontvangen, die soms toegelaten worden tot des Konings wijnhuis, gekust worden met de kussen van Zijn mond en eten van Zijn appels, en zo gebracht worden tot in de voorstad van de hemel, zal ik nog enige heerlijke dingen zeggen.

John Brown,
predikant te Rotterdam

(”Christus in de gelovigen”, 1680)