Schoolmaatschappelijk werker Ankie van de Breevaart geeft aan hoe onzichtbaar deze jonge mantelzorgers vaak zijn. Ze waarschuwt dat de belasting die deze kinderen ervaren vaak verborgen blijft achter druk, stil of vroegwijs gedrag. Daarom moeten leerkrachten en ouders kijken waar het gedrag vandaan komt: „Doe geen aannames, maar vraag door. Probeer echt te luisteren naar deze jongeren.”

Jorian geeft aan dat zijn vrienden de situatie met zijn broertjes soms „heftig” noemen. Maar zelf ervaart hij dat niet zo. „Ik ben het gewend.” Hij weet dat hij mantelzorger is, maar ervaart dat niet altijd zo. In de podcast vertelt Leonore over de zorg voor haar zus die epilepsie heeft. Zo gaat ze met haar naar de speeltuin. „Soms vraag ik dan: heb je hoofdpijn? Zegt ze „nee”, dan kunnen we verder, en zegt ze „ja”, dan doen we wat rustiger aan.” De podcast eindigt met het verhaal van Esther Flier, die vertelt over haar vijftien jaar jongere zusje. Het advies dat zij aan andere jongere mantelzorgers meegeeft is: „Leg al je zorgen in de handen van de Heere, want dat is wat uiteindelijk rust geeft.”