In zijn opinieartikel ”Naastenliefde betekent niet dat een volk zichzelf moet weggeven” (RD 1-4) reageert Pieter Aarnoudse op een vriendelijke manier op mijn artikel ”Barmhartig zijn volgens de Bijbel is niet te rijmen met ”AZC, weg ermee”” (RD 26-3). De kern van zijn reactie is dat Nederland volloopt en dat „ons sociale stelsel door de asielzoekers leeggegeten wordt”.

Lees ook

Naastenliefde betekent niet dat een volk zichzelf moet weggeven

Lees ook

Bijbelse barmhartigheid niet te rijmen met ”AZC, weg ermee”

Zijn analyse van de Bijbel en de geschiedenis klopt helemaal. Die is zorgvuldig, eerlijk, gefundeerd, maar wel dichtgetimmerd. En daarmee tegelijk ons land ook. Echter: dat zie ik Jezus niet doen! Hij vereenzelvigt zich juist met zo’n aankloppende vluchteling. „Ik was...”

Islam

Ik weet heel goed wat de islam (= onderwerping) is en welk gevaar er dreigt en er op veel plaatsen ook is. En fout is fout en overlast is overlast. En wie zich niet gedragen kan, moet linea recta terug. Weg! Boeven hebben we genoeg. Maar ik lees in genoemd artikel eveneens dat ons land dreigt te worden ”omgevormd”.

Als kerken een moskee worden, komt dat omdat christenen hun roeping verzaken en lauw zijn

Dat woord kom ik ook bij politieke partijen tegen die ons land willen ”omvormen”. „Vrij van...” In die partijen bestaat zelfs sympathie voor de nazi’s en voor die dictator-moordenaar uit Moskou. En dan zie je de Nederlandse vlag langs de weg. Dat vind ik echt gevaarlijk worden. Deze ontwikkeling zal Aarnoudse zeker ook niet toejuichen. Als kerken een moskee worden, komt dat omdat christenen hun roeping verzaken en lauw zijn.

Zout en licht

Onze huidige inzet, „een grenzeloze opvang”, is niet vol te houden, schrijft Aarnoudse. Ja, wat is de maat? Maar wij zijn niet van de ”BV Nederland”. Wij christenen zijn van het Koninkrijk van God. Van de Bergrede. Niks is hier echt van ons en daarom moeten we ook alles eens achterlaten.

Er moet een balans zijn tussen het aantal inwoners en de omvang van een azc

Wat wel van ons is, is onze christelijke roeping. Ik kom de reactie van Aarnoudse absoluut niet tegen in de criteria van Jezus: „een zout en een licht” voor deze wereld zijn, hongerigen eten geven, dorstigen drinken, vreemdelingen huisvesten en gevangenen bezoeken, speciaal voor de „minsten onder hen”. Ik zie Jezus echt niet bij de hemelpoort staan met een pamflet waarin staat de Nederlandse samenleving vastloopt door asielzoekers. Ik hoor Hem ook niet zeggen: jullie komen ons stelsel leegeten.

Eerlijke verdeling

Aarnoudse begint zijn artikel met te zeggen dat het klopt wat ik schreef, namelijk dat een beschaafd land niet hardvochtig mag zijn en dat Nederland een zorgplicht heeft voor mensen die echt in nood zijn. Als aanvulling op mijn artikel kreeg ik van een vriend de opmerking dat ik eraan toe had kunnen voegen dat er altijd een eerlijke verdeling naar inwoners moet zijn. Dus niet een klein dorp laten overspoelen met veel asielzoekers. Er moet een balans zijn tussen het aantal inwoners en de omvang van een azc. Daar zijn al goede voorbeelden van in ons land.

Een dorp in Drenthe was helemaal opgebloeid door de asielzoekers

We weten echter ook van een dorp in Drenthe waar men eerst fel tegen de komst van asielzoekers was. Later vonden de mensen het enorm jammer dat ze weer uit dat dorp weg moesten. Het dorp was helemaal opgebloeid door de asielzoekers. Omgevormd in positieve zin. Terwijl in dat dorp toch ook de verhoudingen helemaal scheef waren, omdat het aantal asielzoekers te groot was voor de omvang van het dorp.

Er moet inderdaad een eerlijke verdeling zijn. En iedereen móet meedoen. Dát is Nederlands. Maar omdat nu niet elke gemeente vrijwillig meedoet, dreigen juist andere gemeenten uit hun voegen te barsten. Dát is het huidige probleem.

De auteur is emeritus predikant binnen de Protestantse Kerk in Nederland.