Naastenliefde betekent niet dat een volk zichzelf moet weggeven
Steeds beter begrijp ik waarom een groeiend deel van de bevolking steeds harder roept: „AZC, stop ermee.” Niet uit onbarmhartigheid, maar omdat de overheid in de eerste plaats verantwoordelijk is voor orde, recht en veiligheid in eigen land.
Ds. Wout van Herwijnen heeft natuurlijk gelijk wanneer hij in zijn artikel ”Barmhartig zijn volgens de Bijbel is niet te rijmen met ”AZC, weg ermee”” (RD 26-3) schrijft dat een beschaafd land niet hardvochtig mag zijn. Nederland heeft een zorgplicht voor mensen die echt in nood zijn. Bed, bad en brood, ja. Maar dat is iets anders dan mensen volledig laten genieten van onze welvaart, waardoor onze eigen samenleving vastloopt en haar sociale stelsel wordt leeggezogen door mensen die hier nooit één cent aan hebben bijgedragen. Gastvrijheid is geen grenzeloos begrip.
In Exodus en Numeri staat duidelijk dat voor vreemdeling en ingezetene dezelfde wet geldt
De Bijbel leert barmhartigheid voor de vreemdeling, maar ook orde, grenzen en aanpassing. In Leviticus staat dat de vreemdeling niet onderdrukt mag worden en dat er zorg moet zijn voor armen en vreemdelingen. Maar in Exodus en Numeri staat ook duidelijk dat voor vreemdeling en ingezetene dezelfde wet geldt. Wie wilde meedoen aan het Pascha, moest zich voegen naar het verbond. Dat is dus geen beeld van een samenleving die zichzelf opgeeft, maar een beeld van barmhartigheid binnen duidelijke regels.
Ottomaanse heerschappij
Ook historisch moeten we eerlijk blijven. Nederland heeft vroeger inderdaad mensen opgevangen die om hun geloof werden vervolgd, zoals hugenoten en sefardische Joden uit Spanje en Portugal. In Amsterdam woonden in de zeventiende eeuw duizenden Franstalige hugenoten en vestigden zich ook veel Portugese Joden. Maar Nederland bleef wel Nederland. Die groepen kwamen niet om het land om te vormen, maar om in vrijheid te leven. Ze bouwden mee, werkten mee en gingen uiteindelijk grotendeels op in de samenleving.
Veel mensen ervaren de islam ook als een maatschappelijke en politieke orde
Daar zit ook meteen het grote verschil met nu. Veel mensen ervaren de islam niet alleen als godsdienst, maar ook als een maatschappelijke en politieke orde. Juist daarom zijn landen als Hongarije en Oostenrijk zo waakzaam. Die houding komt niet uit de lucht vallen. Hongarije werd in 1526 bij Mohács verpletterd door het Ottomaanse Rijk, waarna grote delen van het land onder Ottomaanse heerschappij kwamen. Wenen werd later, in 1683, door Ottomaanse troepen belegerd. Midden-Europa draagt die geschiedenis nog altijd mee.
Woningmarkt
En dan het heden. In 2025 vroegen 24.100 mensen voor het eerst asiel aan in Nederland. Daarnaast kwamen 16.500 nareizigers deze kant op, het hoogste aantal sinds 2013. Begin 2026 wachtten ruim 51.000 mensen op een beslissing en was de gemiddelde wachttijd opgelopen tot 67 weken. Dat zijn geen kleine aantallen meer. Dat betekent simpel gezegd dat het systeem overbelast is.
Het officiële woningtekort lag in 2025 op 396.000 woningen
Dat voel je ook op de woningmarkt. Het officiële woningtekort lag in 2025 op 396.000 woningen. En van de corporatiewoningen die in 2023 vrijkwamen, ging bijna 8 procent naar een huishouden met een statushouder. Dat zijn cijfers die gewone Nederlanders direct merken, in de wachttijd voor een huis en te midden van de spanning in buurten en steden.
Onrecht
Economisch is het verhaal ook veel minder mooi dan vaak wordt verteld. Een jaar nadat statushouders een vergunning kregen, was bijna iedereen nog afhankelijk van een uitkering. Ook later kost integratie veel tijd. Bij de groep die in 2014 een vergunning kreeg, had negen jaar later 47 procent werk als belangrijkste inkomensbron. Dat betekent dus ook dat een groot deel nog steeds niet zelfstandig meedraait, zoals ons vaak wordt voorgesteld. Intussen drukken opvang, zorg, onderwijs, uitkeringen en wonen al die jaren op onze samenleving en op ons sociale stelsel, wat simpelweg niet meer is vol te houden. Concreet betekent dit dat ons sociale stelsel wordt leeggegeten door asielzoekers.
Barmhartigheid zonder orde eindigt uiteindelijk in onrecht
Daarom is het niet onbarmhartig om te zeggen: wees rechtvaardig, help waar echte nood is, maar bewaak ook je grenzen en je eigen land. Christelijke naastenliefde betekent niet dat een volk zichzelf moet weggeven. Barmhartigheid zonder orde eindigt uiteindelijk in onrecht, ook tegenover je eigen mensen.
Vertrouwen in overheid
Alles overziende begrijp ik steeds beter waarom een groeiend deel van de bevolking steeds harder roept: „AZC, stop ermee.” Niet uit onbarmhartigheid, maar omdat de overheid in de eerste plaats verantwoordelijk is voor orde, recht en veiligheid in het eigen land. En juist nu steeds vaker ernstige incidenten, overlast en ontwrichting zichtbaar worden, groeit het besef dat grenzeloze opvang niet alleen onze voorzieningen, maar ook het vertrouwen van burgers in de overheid ondermijnt.
De auteur is ondernemer en houd zich bezig met (arbeids)migratie.
