Voor de deur van het tehuis verzamelden zich donderdag tientallen mensen om te protesteren tegen de euthanasie van Noelia. Ze waren opgeroepen door Abogados Cristianos (Christelijke Advocaten), een conservatieve rooms-katholieke stichting die nauwe banden onderhoudt met de extreemrechtse partij Vox. In het Spaanse parlement sprak een lid van die partij enkele uren eerder verontwaardigd van de „executie” van Noelia.

Ex-parlementariër Vox stelde dat Noelia de eerste persoon was die in Spanje euthanasie kreeg „wegens een depressie”

Radio- en tv-zenders besteedden urenlang aandacht aan de kwestie, vaak overgoten met dramatische details en sensatiezucht. Noelia had daar –waarschijnlijk onbedoeld– aan meegewerkt door vlak voor haar dood haar eerste en enige interview te geven aan Antena 3. Het leverde een stortvloed aan reacties en valse geruchten op in de sociale media. Zo beweerde een ex-parlementariër van Vox dat Noelia de eerste persoon was die in Spanje euthanasie kreeg „wegens een depressie”.

Aanvankelijk zou Noelia op 2 augustus 2024 euthanasie krijgen. Sinds twee jaar zat ze in een rolstoel, verlamd door een mislukte poging tot zelfmoord na een groepsverkrachting. De commissie van deskundigen die haar aanvraag voor hulp bij zelfdoding moest beoordelen, was unaniem: haar klinische situatie was onomkeerbaar en veroorzaakte een „ernstige mate van afhankelijkheid, chronische pijn en ondraaglijk lijden”. Ze voldeed aan de voorwaarden van de Spaanse euthanasiewet.

Gescheiden ouders

Maar haar vader ging daartegen in beroep. Met steun van Christelijke Advocaten slaagde hij erin de euthanasie van zijn dochter uit te laten stellen door de rechter. Het riep een publiek debat op over de vraag of een ouder het recht heeft de vrijwillige levensbeëindiging van een meerderjarig kind tegen te houden. En tegelijk kwam het recht op euthanasie zelf ook weer ter discussie te staan, ondanks de brede steun ervoor in de Spaanse samenleving.

Vijf gerechtelijke instanties, tot aan het Spaanse Grondwettelijk Hof en het Hof voor de Mensenrechten in Straatsburg aan toe, bevestigden Noelia’s recht op euthanasie. Jarenlang keken haar ouders, gescheiden toen ze dertien was, niet naar haar om. Ze woonde in een jeugdtehuis. Noelia begreep dan ook niet waarom haar vader haar meer dan anderhalf jaar extra heeft laten lijden. „Waarom wil hij dat ik leef?” vroeg ze zich in haar eerste en laatste interview af. „Hij heeft me nooit gebeld of geschreven. Wil hij me in leven houden om me in een ziekenhuis op te bergen?”