Waarom al die tijd zwijgen? En waarom op dat ene moment juichen? Dat was vanwege de belofte en het gebod van de Heere. In Jozua 6, waar de gebeurtenissen beschreven worden, klinkt in vers 10: „Jozua nu had het volk geboden, zeggende: Gij zult niet juichen, ja, gij zult uw stem niet laten horen en geen woord zal er uit uw mond uitgaan, tot op de dag wanneer ik tot ulieden zeggen zal: Juicht; dan zult gij juichen.” Dus dat zeven dagen zwijgen en op dat ene moment juichen, is niet anders dan een uiting van gehoorzaamheid. Gehoor geven aan het gebod en aan de belofte van de Heere. Anders niet.

Wat is de betekenis van dat zwijgen en juichen? In Hebreeën 11, waar tal van oudtestamentische geloofsgetuigen worden genoemd, wordt de val van Jericho verbonden met het geloof. Dat geloof kwam tot uiting in het juichen, maar niet minder in het zwijgen. Bovenstaande tekst laat dat zien, wanneer er niet alleen staat dat de muren „zijn gevallen”, maar ook dat zij „tot zeven dagen toe omringd waren geweest”. Zowel het zwijgen als het juichen was uiting van geloof. En door dát geloof zijn de muren gevallen.

Zwijgen en blijven zwijgen. Met andere woorden: wachten en blijven wachten. Niet op de dingen vooruitlopen, maar trouw zijn aan de roeping waarin de Heere je geroepen heeft. Dat is waar het hier over gaat. De opdracht was duidelijk: rond de stad lopen. Elke dag opnieuw. Zo hebben ze de stad omringd. Door het geloof.

Geloven is wachten op God, en dat wachten is in de Bijbel altijd vérwachten

Geloven is wachten op God. Bij alle muren die er in je leven kunnen zijn. Niks forceren, maar wachten. En dat wachten is in de Bijbel altijd vérwachten. Je bewaart de woorden van God in je hart. Zijn beloften en ook Zijn geboden.

Geloven is ook juichen. Wanneer? Toen, bij Jericho, op het moment dat het bevel van Jozua klonk. En nu, in 2026? Alle reden om het bevel van hemelhoog te horen: „Juicht, vromen, om uw lot; verblijdt u steeds in God.” Wat in Jozua 6 na elkaar gebeurt, mag en moet in het geloofsleven naast elkaar gebeuren. Zwijgend wachten op God, maar tegelijk juichen in God. Als het Evangelie je verkondigd wordt: dat er een gestorven Heere Jezus voor je is, voor ál je zonden; en dat er een opgestane Heere Jezus voor je is, voor ál je zorgen… Dat je dan juicht in de Heere. Niet pas als de muren gevallen zijn, nee, juist als de muren (voor het oog) nog recht overeind staan. Al is het met tranen in de ogen en met een brok in je keel, tóch je verblijden in de Heere en je verheugen in de God van je heil.

Staan de muren van zonden en zorgen nog recht overeind in uw leven? Zie op Jezus, de overste Leidsman en Voleinder van het geloof. Vervolg uw levensweg zwijgend en juichend. Morgen zal het Pasen zijn.