Mens & samenlevingBij ons op zolder

Slee brengt mooie herinneringen boven bij Ad Adriaanse

De oude slee doet nooit meer dienst. Toch kan Ad Adriaanse (67) uit ’s-Gravenpolder het niet over zijn hart verkrijgen om hem weg te doen. Daarvoor heeft hij te mooie herinneringen aan de strenge winter van 1963.

Man in blauwe trui, met oud sleetje.
Ad Adriaanse met het sleetje dat zijn opa timmerde en waarmee hij samen met zijn vader en zijn broertje genoot van de sneeuw in de strenge winter van 1963. beeld Dirk-Jan Gjeltema

Het is ijzig koud. Door de sneeuw loopt de kleine Ad met zijn vader en zijn broertje naar de helling van het Bolwerk tegenover hun huis in Middelburg. Ze trekken een blauw sleetje met zich mee dat opa voor hen getimmerd heeft. Bij het Bolwerk klimmen ze op de slee en zoeven om beurten met vader naar beneden, tot ze op het ijs belanden.

Nog eens bonzen ze op het ijs van de gracht. De slee kraakt, een plankje in de zijkant breekt. Gelukkig, opa woont vlakbij, in een kruidenierswinkel. Hij weet raad: handig verbindt hij de stukken met een plankje en het sleetje is weer klaar. De jongetjes kunnen weer verder met hun spel in die eindeloos lange winter.