Met wat gevoel voor dramatiek kun je het een verraad van de oprichter noemen. Dat verhaal begint in het Verenigd Koninkrijk, bij ‘tapijtenkoning’ Lord Phillip Harris, die in 1957 op zijn vijftiende van school ging om de drie tapijtzaken van zijn overleden vader over te nemen.

In 1988 opende hij vervolgens de eerste vestiging van Carpetright in Oost-Londen, een merk dat rond de eeuwwisseling zou uitgroeien tot Europa’s grootste vloerbedekkingsketen met zo’n zevenhonderd winkels in verschillende landen. Ook in Nederland.

Als de zaken minder gaan na de financiële crisis van 2008, stapt Phillip Harris na een ruzie op en besluit hij samen met zoon Martin om concurrent Tapi Carpets op te richten. Met succes: elk jaar wint Tapi meer marktaandeel, waar Carpetright dat juist verliest.

Tapi Carpets kiest voor een agressieve aanpak, opent zijn vestigingen soms pal naast die van Carpetright op de Britse meubelboulevards. Carpetright moet in 2018 een betaalregeling treffen met zijn schuldeisers omdat de omzet tegenvalt, en ook daarna blijft het kwakkelen.

De genadeklap komt in april 2024, als het hoofdkantoor door onbekenden wordt gehackt en klanten een hele week geen onlinebestellingen kunnen plaatsen. Dat het moederbedrijf vervolgens in een faillissementsprocedure belandt, is óók relevant voor de Nederlandse tak: die bleek een lening aan het moederbedrijf te hebben uitstaan die nu wordt afgeschreven.

Terwijl het Belgische dochterbedrijf niet veel later failliet gaat, in september 2024, besluiten twee bestuursleden van Carpetright Nederland iets moedigs te doen. Toenmalige bestuurders Gideon Tienkamp en Maikel Hofman kopen de bijna tachtig locaties eigenhandig over van het eigen moederbedrijf, om zelfstandig verder te gaan.

Tegen vakblad Interior Business erkent Tienkamp dat najaar dat het niet goed ging met Carpetright in België en het VK. Maar: „Ik blijf benadrukken dat dit totaal níet het geval is voor de Nederlandse entiteit.” De omzet zou bij Carpetright juist veel hoger zijn dan bij de concurrentie, zegt hij.

Evengoed besluiten Tienkamp en Hofman het roer om te gooien. Door kosten te besparen, voorraad in de uitverkoop te doen, meer aan huis te adviseren en efficiënter te werken met een nieuw computersysteem.

Dat laatste is achteraf een misrekening. Het nieuwe computersysteem bleek sommige verkopen dubbel in de boeken te zetten, staat in een curatorenverslag dat maandag verscheen. Daardoor leek de omzet hoger dan die in werkelijkheid was. Door de slechte financiële cijfers die zo aan het licht kwamen, bleek een akkoord met schuldeisers er niet in te zitten.

Nu valt het doek dus alsnog, een jaar nadat het Nederlandse Carpetright zich losmaakte van het Britse moederbedrijf. De Britse tak is inmiddels voor een deel overgenomen door Tapi Carpets, zodat de inboedel alsnog weer in handen is van tapijtenkoning en oorspronkelijke oprichter Phillip Harris.

In Nederland zit zo’n scenario er niet in. Aanvankelijk waren er volgens de curatoren „veel geïnteresseerden”, waarna ze met twee partijen verder praatten. Maar uiteindelijk bleek een doorstart „niet tot de mogelijkheden te behoren”.