Een aantal maanden geleden is mijn cliënte aangereden door een auto, toen ze met de fiets uit haar werk kwam. Op het eerste gezicht leek het mee te vallen. Helaas kreeg ze na een paar dagen hoofdpijn. Ook had ze last van haar nek en zodra ze iets deed, hoorde ze een piep in haar oor. De huisarts verwees haar naar een neuroloog, die een hersenschudding constateerde. De neuroloog adviseerde om te starten met ergotherapie en voldoende tijd te nemen voor het herstel.

Voor de aanrijding had mijn cliënte samen met een vriendin een vakantie naar Spanje geboekt. De vorige keer dat ik haar sprak, vertelde ze dat ze ernaar verlangde om even in een andere omgeving te zijn. Het herstel en ook het opbouwen van het werk kost haar de nodige energie. We spraken samen de vakantie door. Er staan geen inspannende activiteiten op het programma. Mijn cliënte heeft bewust een eenpersoonskamer geboekt, zodat ze zich af en toe kan terugtrekken. Haar vriendin heeft alle begrip voor de situatie. Ik ben daarom benieuwd waarom ze de vakantie nu wil annuleren.

Waarom dan toch dat onbegrip? Het lijkt wel of iemand die ziek is gemeld in een glazen huis woont

Prikkels

Belangstellend vraag ik wie er de vorige vakantie voor de poes heeft gezorgd. „Moortje heeft bij mijn zus gelogeerd. Dat mag nu ook hoor. Maar eerlijk gezegd zie ik het niet zitten om met het vliegtuig naar Spanje te gaan.” Hoewel mijn cliënte herstelt, heeft ze nog veel last van prikkels. Ik kan me indenken dat ze tegen de reis opziet, maar ik denk ook dat de vakantie bijdraagt aan haar herstel. Het hoge woord komt eruit. „Mijn tante begrijpt niet dat ik nog niet volledig kan werken, maar wel op vakantie kan. En mijn collega zei: „Je kunt dus wel in een vliegtuig!””

Ik voel me boos en verdrietig tegelijk. Mijn cliënte, die haar uiterste best doet om te herstellen, zou het liefst volledig werken. Maar de bedrijfsarts adviseert om rustig op te bouwen. Ze is verplicht om mee te werken aan de re-integratie en dat doet ze. Waarom dan toch dat onbegrip? Het lijkt wel of iemand die ziek is gemeld in een glazen huis woont.

Leermoment

Mijn advies is om de vakantie met de bedrijfsarts te bespreken. Een vakantie mag namelijk het herstel niet in de weg staan, maar dat is in dit geval niet aan de orde. Een vakantie kan ook een leermoment zijn, wat de re-integratie ten goede komt. Wat gaat er goed tijdens de vakantie? Wat is belastend?

Een week later belt mijn cliënte. Ze heeft een vraag over het verslag van de bedrijfsarts. Er staat: „Geen medisch bezwaar tegen de vakantie.” „Wat bedoelt hij hiermee?” vraagt ze. Gelukkig kan ik haar geruststellen. De bedrijfsarts is het met haar vakantie eens en zijn advies is tenslotte leidend.

De auteur is vrijgevestigd ergotherapeut in Alblasserdam.