Drs. Vergunst: Onderschat eroderende invloed van persoonlijke ervaringen in seculiere krant niet
De duisternis liever hebben dan het licht – deze woorden typeren volgens drs. P.J. Vergunst de huidige tijd. „Ga niet mee in het denkschema van deze wereld, maar wijd je lichaam en hart aan God.”

Vergunst sprak dinsdag tijdens de Haamstedeconferentie in Elspeet over de geestelijke strijd en de weging van de tijd in het licht van Gods Woord. Volgens de algemeen secretaris van de Gereformeerde Bond besefte satan dat het oordeel over de wereld kwam toen Christus’ kruis op Goede Vrijdag opgericht werd. „Dit brengt dé grote scheiding aan tussen de wereld en Gods kerk. Want God heeft Zijn Zoon in de wereld gezonden opdat de wereld door Hem behouden zou worden. De wereld heeft de duisternis echter liever dan het licht.”
„Bij het lezen van de krant zie je genoeg zaken die de huidige tijd illustreren”, zei de algemeen secretaris. „Een voorbeeld? De Europese Unie wil het mogelijk maken om abortussen te vergoeden na voldoende stemmen voor dit initiatief. En om dichter bij huis te blijven: de kerkscheuring binnen de Christelijke Gereformeerde Kerken lijkt onafwendbaar. Tijdens de avond van de laatste synode zat ik ontredderd in mijn stoel naar de live-uitzending te luisteren. Die avond appte een collega-predikant dat hij achter de pc zat te huilen.”
Radicaal
„Verder kom je nieuwe woorden tegen, zoals ”euthanasiezorg” of ”heterohuwelijk””, aldus Vergunst. „Alsof er een ander soort huwelijk zou bestaan. Wanneer we dit alles bedenken, moeten we de apostel der liefde dan niet bijvallen als hij zegt dat de hele wereld in het boze ligt? Dit is een radicaal woord, dat ik met schroom gebruik, want leef ik zelf wel bij dit scherpe onderscheid tussen kerk en wereld?”
Vergunst: „Onderschat ook de eroderende invloed van persoonlijke ervaringen in de seculiere krant niet. Bijvoorbeeld wanneer iemand die een relatie heeft met meer dan een persoon, uitgebreid geïnterviewd wordt. Wees je daarvan bewust als predikant. Dr. A. van Brummelen was gewoon altijd roddelbladen als Story en Privé te kopen, want hij wilde weten wat er leefde onder zijn gemeenteleden. Ze lezen heus geen vader Brakel, was zijn redenatie.”
„Wat betekenen al deze ontwikkelingen voor onze roeping in de 21e eeuw?” vroeg de oud-hoofdredacteur van De Waarheidsvriend de aanwezige luisteraars. „Dit: word de wereld niet gelijkvormig. Ga niet mee in het denkschema van deze wereld. Wat dan wel? Wijd je lichaam, hart, hoofd en handen aan God en leef je leven als een groot dankoffer.”
Offer
Eerder op dag stond ds. R.W. de Koeijer stil bij het lijden van Christus. Dit deed hij aan de hand van de Hebreeënbrief, „die een uitgewerkte preek is over de weg die Jezus ging in Zijn lijden en sterven en over het eenmalige offer dat Hij bracht. Daarnaast is Christus’ werk als hemelse Hogepriester een belangrijk onderwerp in het epistel.”
Jezus was volgens de predikant van de hervormde gemeente te Waddinxveen volop actief in Zijn lijden en sterven, „en dat met heel Zijn hart. Hij heeft alles over gehad voor onze zaligheid. Verder ging Hij tot het uiterste, zoals Zijn worsteling in Gethsemane laat zien. Wat een liefdevolle bereidheid, terwijl Zijn weg zo zwaar was. Het heeft iets ontroerends. Wij als predikant kunnen onze bediening soms te zwaar vinden, wanneer we bijvoorbeeld tegenstand ervaren. Overdenk dan Christus’ gehoorzaamheid en gewilligheid.”
Onze werkzaamheden als Bijbellezen, kerkgang en trouw zijn geen offers, hield de pastor zijn medebroeders voor. „Het gaat alleen om Zijn offer. Jezus alleen redt. Hij is het enige Fundament waarop je kunt bouwen als je vermoeid en belast bent. De Hebreeënbrief nodigt dus hartelijk uit om op Hem te bouwen en vrijmoedig tot Hem te naderen in volle zekerheid van het geloof. Laat dit offer de kern van ons leven zijn.”
Kunstenaar
Belangrijk is om acht te slaan op de zaligheid in Christus, stelde de voorganger. „Die zaligheid heeft zeker te maken met Zijn werk als Priester. In Hebreeën 12 trekt de schrijver immers een vergelijking tussen de berg Sinaï en de berg Sion. Wij leven nu in de bedeling van het Nieuwe Verbond, dat staat voor de nabijheid en het heil van de Heere. Het centrum daarvan is Zijn gestorte bloed, dat betere dingen spreekt dan dat van Abel. In navolging hiervan mogen wij deze rijkdommen uitstallen in de prediking.”
Ds. De Koeijer: „Om met de puritein John Flavel te spreken: van alle onderwerpen in de wereld is Jezus’ lijdensweg het heerlijkste. De gekruisigde Christus gaat volgens hem boven alle dingen in Christus uit. De beste kunstenaar is hij, die de Heere Jezus op de voortreffelijkste manier kan uitstallen voor de gemeente.”
Jezus’ lijdensweg is het grote voorbeeld ter navolging voor predikanten, zei de Waddinxveense voorganger. „Hoe kunnen zij volharden? Door met al hun geloof en vertrouwen in de schaduw van Christus te staan. Zij moeten dus niet hun oog vestigen op Abraham, David of andere Bijbelse voorbeelden, maar op Jezus. Hij heeft het kruis op Zijn lijdensweg verdragen en de schande die Hem ten deel was, veracht.”
Discipel
Daarvoor sprak ds. Polinder, predikant van de christelijke gereformeerde kerk te Urk (Maranatha), over de apostel Johannes als discipel van Jezus. „Er is over de jeugd van Johannes niet veel te zeggen. Hij heeft wellicht een Joodse opvoeding gehad, waarin de synagoge centraal stond. Van jongs af was hij vertrouwd met de geschriften van het Oude Testament, maar hij werd door het Joodse Sanhedrin getypeerd als een ongeletterde, ongeleerde man.”
Als voorgangers preken over Christus, veronderstelt dat volgens de Urker predikant dat zij, net als Johannes, het Lam kennen. „We moeten een gids zijn die zelf het Lam volgt. Iemand die uren doorbrengt met het Lam, die voor Hem zijn zonden belijdt en beweent, maar ook de vreugde beleeft van Zijn ontferming. Laat in de prediking zien dat er buiten de kennis van dit Lam geen leven is. Vertel echter ook hoe heerlijk Hij is wanneer je als een schuldige voor Hem buigt en belijdt dat je zonden de dood verdienen.”
Misleiding
„Je leest weleens van dominees die pas tot bekering komen als ze al dominee zijn”, vervolgde ds. Polinder. „Dat is gelukkig mogelijk, maar dat zal voor zo’n predikant altijd reden tot verdriet zijn. Denk bijvoorbeeld aan de Ulrumse predikant Hendrik de Cock. Hij kwam pas in zijn derde gemeente tot bekering. Bij hem is te lezen welke last hij ervan had dat hij als blinde leidsman zijn gemeenteleden had misleid.”
Het volgen van een roeping kan een eenzame weg zijn, ziet de spreker. „Er is zo veel ongeloof. Vele discipelen vielen Jezus af toen zij hoorden dat Zijn lichaam spijs, en zijn bloed drank was. Johannes en zijn broeders stonden er alleen voor. Jezus dienen en volgen betekent dus niet het uitzien naar een comfortabel leven.”
De apostel had wel enige correctie nodig, zei de predikant. „Toen de Samaritanen Jezus weigerden, was de discipel zo verontwaardigd dat hij Hem vroeg om vuur van de hemel te laten dalen. Hij was dus opvliegend en had zijn oordeel direct klaar. Jezus wijst hem echter terecht. Die wetenschap is tot bemoediging van predikanten, die ook maar zwakke mensenkinderen zijn.”
Vond u dit artikel nuttig?
Gerelateerd nieuws
- Meer over
- Haamstedeconferentie
- Christendom




































