Onderzoeksinstituut YouTrend heeft in opdracht van nieuwszender Sky een opinieonderzoek uitgevoerd, waaruit blijkt dat Meloni –op de president na– nog altijd de meest populaire politica is. Ook haar partij, Broeders van Italië, gaat met ruim 28 procent aan kop in de peilingen. Dat heeft zij mede te danken aan populaire maatregelen als strafverhoging voor vrouwenmoord en -mishandeling, afschaffing van een door de vorige regering gebrekkig ingevoerde bijstandsuitkering en een restrictiever immigratiebeleid.

Meloni’s grootste verdienste is de relatieve stabiliteit die zij het land heeft gebracht. De premier –afkomstig uit een uiterst rechtse beweging– doet zich kennen als een pragmatisch bestuurder, die haar dossiers kent, haar talen spreekt, wars is van politieke en financiële avonturen en de media kundig weet te bespelen. De Italiaanse economie groeit langzaam, de werkgelegenheid neemt iets toe en de rente op staatsleningen zakt, wat wijst op een groeiend vertrouwen van buitenlandse investeerders.

Dat is vooral te danken aan minister van Financiën Giancarlo Giorgetti, een vakman die met overtuiging de knip dichthoudt en daarvoor zelfs bij de oppositie waardering scoort. Weliswaar komt van de mooie campagnebeloften van lagere belastingen en hogere pensioenen niets terecht, maar het kiezersvolk neemt dat voor lief omdat in de huidige onzekere toestand stabiliteit het hoogste goed is.

Prestigeproject

Toch sprak bij de peiling van 16 juli nog maar 34 procent van de Italianen zich positief uit over het kabinet – 3 procent minder dan een maand eerder. De gestage daling komt voor een deel door missers van bewindslieden. Naast bekwame ministers als Giorgetti, Guido Crosetto (Defensie) en Adolfo Urso (Economie) waren anderen betrokken bij fraude met steungelden uit het coronaherstelfonds, onrechtmatige bevoordeling van een minnares en deden anderen ongelukkige uitspraken. Zoals minister van Landbouw Francesco Lollobrigida, die ter verdediging van de Italiaanse wijnproductie betoogde dat ook water drinken ongezond kan zijn.

De meest omstreden figuur binnen de regeringsploeg is vicepremier Matteo Salvini. Hij houdt zich als minister van Verkeer maar weinig bezig met treinstoringen. Wel met de bouw van een brug over de Straat van Messina, die door het overgrote deel van de Italianen wordt beschouwd als een peperduur, zinloos prestigeobject.

Meloni’s plan om asielzoekers onder te brengen in kampen in Albanië heeft niets opgeleverd

Ook Meloni zelf laat steken vallen. De illegale immigratie is niet afgenomen en het plan om asielzoekers onder te brengen in kampen in Albanië, heeft niets opgeleverd. Van haar ambitieuze ”plan Mattei”, dat Afrika economisch uit het slop moet trekken, wordt al maanden niets meer vernomen. En haar voornemen om middels een grondwetswijziging een rechtstreeks gekozen premier ruime bevoegdheden te geven, is verzand in een vruchteloos constitutioneel debat.

In de Europese Unie en de NAVO toont Meloni zich een betrouwbare partner. Ook inzake de –in haar land niet erg populaire– steun aan Oekraïne. Maar Meloni’s innige band met Donald Trump begint zich nu tegen haar te keren. Een paar maanden geleden betoogde zij nog dat het wel meeviel met de accijnzen die de Amerikaanse president wil opleggen en riep zij zichzelf uit tot bruggenbouwer tussen de EU en de VS. Als er op 2 augustus toch heffingen van 30 procent volgen, ligt Meloni’s internationale prestige aan gruzelementen.

Haar positie in eigen land staat daarmee nog niet op de tocht. De verdeelde oppositie is niet in staat een vuist te maken en beide rechtse coalitiepartners –Forza Italia en Lega– zijn in de schaduw van Meloni gereduceerd tot bijwagens, die geen vervroegde verkiezingen willen riskeren. In dat opzicht heeft de premier vooralsnog niets te vrezen.