„Het is gewoon zo moeilijk, ik weet echt niet wat ik wil.” Dochterlief heeft het over haar vervolgstudie. De mogelijkheden zijn zo overweldigend dat ze door de bomen het bos niet meer ziet.

„Dan moet je boerin worden”, zeg ik. „Ja, maar dat wil ik niet!” zegt ze resoluut. „Waarom niet? Als je boerin bent, ben je alles”, zeg ik en begin met mijn opsomming:

„Als boerin verzorg je, samen met je man en medewerkers, het vee; je geeft de kalfjes melk, je geeft de oudere kalveren brok en hooi, de koeien geef je voer. Ook melk je de koeien of, zoals sinds kort in ons geval, breng je ze bij de robot. Als er een koe moet afkalven, help je daarmee en wanneer een koe ziek is, verzorg je deze en geef je haar medicijnen. Als er meer aan de hand is, bel je de veearts en zo nodig assisteer je bij een operatie.

Ook maak je kaas. Je moet het proces in de gaten houden. De kaas moet je, nadat deze in de pekel is geweest, coaten en regelmatig keren. In de winkel kun je diezelfde kaas weer verkopen. Je kunt de winkel bijvullen met allerlei andere producten en deze mooi etaleren. Je zorgt dat de voorraad op peil blijft en doet bestellingen.

Bij speciale gelegenheden, zoals het gras inkuilen, kook je voor een heel weeshuis

Verder doe je de boekhouding. Je verstuurt en betaalt facturen, je houdt de e-mail bij en houdt contact met de accountant en andere instellingen.

Natuurlijk ben je ook van de catering. Elke dag regel je de koffie (gelukkig is er tegenwoordig een automaat) en zorg je voor het eten – op normale dagen gewoon voor je gezin, maar bij speciale gelegenheden, zoals bij het gras inkuilen ’s zomers of het inmelken van koeien voor de robot, kook je voor een heel weeshuis.

Het huishouden moet je tussendoor ook doen; op een boerderij ligt er regelmatig stro en zand in de keuken en de wasmanden zijn op de een of andere manier nooit leeg.

Als er kinderen zijn, ben je regelmatig taxichauffeur – als ze klein zijn, heen en weer naar school, als ze iets groter zijn naar feestjes aan de andere kant van de grote stad op minimaal een halfuur afstand. Als ze ziek zijn, verwen je ze met een warme kruik, thee, fruit en paracetamolletjes. Verder coach je ze om hun kamer op te ruimen, hun huiswerk te maken, op tijd naar bed te gaan en met enige regelmaat te douchen. Ook voer je regelmatig psychologische gesprekken over geloof en vriendschappen.

Wat is nu afwisselender dan het leven van een boerin?

In je vrije tijd (die je moet maken) ben je juf op de kinderclub van de kerk, organiseer je een buurtbarbecue en eens per jaar een collecte voor het goede doel. O ja, en je gaat ook nog stukjes schrijven voor de krant.”

Ik besluit: „Nou, als ik moest kiezen, dan wist ik het wel! Wat is nu afwisselender dan het leven van een boerin?” Dochterlief loopt met een moeilijk gezicht de deur uit; de studiekeuze zal nog wel even uitgesteld worden…

Geen enkele column van Evelyn de Jong-van Everdingen missen? Klik dan via deze link op ‘volg’ en krijg een melding bij een nieuwe column.