Jos – „bijna 80” – en Ella wonen al 37 jaar op dit adres. Hoewel de wijk bij sommigen bekendstaat als verloederd en aso, hebben Jos en Ella die ervaring niet. „De mensen hier zijn heel vriendelijk en behulpzaam. Bijna iedereen kent elkaar. En als we ’s avonds buiten zitten, is het heel rustig.”

Via een smalle entree en dito keuken bereiken we de achterdeur. Als die opengaat, snappen we wat Jos en Ella zo mooi aan hun achtertuin vinden. Wat een diepte! Wat een zonnige vuurkorfzitplek. En wat een gave hoogteverschillen; het lijkt wel een terrassencamping.

De klimhortensia met zijn nestelende merels en de ramblerroos, die over een afstand van misschien wel 10 meter langs een pergola en een schuurtje omhoog woekert, vindt Ella het mooist. „In juni zijn de bloemen van onze roos net gebakken eieren: wit met een geel hart. De rest van onze flora bloeit dan roze en lila. Het is, vooral ’s zomers, echt genieten van het kleurenpalet.”

Mensen met zoveel groei en bloei in de tuin, die stemmen vast iets als PvdA of SP… „Nee.” Wat dan wel? „Eh, meer rechts dan links.”