Het leek er niet op dat de nu 44-jarige Leo van Wijngaarden ondernemer zou worden. In zijn jonge jaren was hij horecabeveiliger, een baan waarvoor hij een geschikt postuur heeft; hij is fors gebouwd en ruim twee meter lang. „Ik werkte onder meer in discotheken en dat bepaald niet in de beste buurten. Dat beïnvloedde mijn kijk op mensen; mijn beeld was behoorlijk negatief, ook door de agressie die ik meemaakte.”

Dat veranderde toen God in het leven van Van Wijngaarden kwam. „Daar ben ik nog elke dag dankbaar voor. Ik werd hervormd opgevoed, maar ging vanaf mijn vijftiende niet meer naar de kerk. Ik keerde mijn Maker de rug toe, maar Hij deed dat niet bij mij.”

Hij besefte dat hij een ander leven moest gaan leiden. „In de avonden ben ik een makelaarsopleiding gaan volgen. Ik ging ook in die sector aan het werk, maar tegen het minimumloon. Dat was een pittige tijd.”

Niet zeuren

Later vroeg de eigenaar van een uitzendbureau hem om zijn compagnon te worden. „Een mooi aanbod natuurlijk. De samenwerking verliep goed, maar we merkten al snel dat we compleet verschillende ideeën hadden. Hij wilde zich specialiseren in een bepaalde sector, terwijl ik juist graag veel verschillende dingen doe. Om die reden zijn we uit elkaar gegaan. Zo ontstond Doen!Personeel. Die naam komt voort uit iets wat ik vaak zeg: je moet niet zeuren, maar gewoon doen.”

Van Wijngaarden ontvangt zijn gasten in een kantoortje dat veel op een huiskamer lijkt. Het past bij zijn informele manier van werken. Een bezoeker kan zomaar op zijn bureaustoel belanden, terwijl hij zelf neerploft op een bank.

„Vanaf het begin wilde ik anders werken dan de meeste uitzendbureaus. Die kijken vaak naar de korte termijn. Ik wil werkzoekenden juist begeleiden naar een vaste baan, en dan eentje die bij ze past. Om die reden spreek ik liever over vakmensen dan over uitzendkrachten. In feite ben ik een arbeidsbemiddelaar.”

Zijn aanpak heeft behoorlijke consequenties. „Als een bedrijf me vraagt om iemand te zoeken voor een paar weken of maanden, is het bij mij niet aan het goede adres.”

In het begin leverde dat problemen op. „Ondernemers kenden me nog niet goed, en door de keuzes die ik maakte liep ik opdrachten mis. Daardoor kreeg ik het zwaar. In 2013 ging het fout. Toen kon ik mijn rekeningen niet meer betalen en moest ik mijn bedrijf zelfs enige tijd sluiten. Dat viel niet mee, al heb ik juist toen veel geleerd. Gelukkig kon ik daarna een herstart maken. Dat zie ik als een zegen van Boven.”

Op de langere termijn bleek de werkwijze van de ondernemer wel te werken. „Toen klanten eenmaal doorkregen dat mijn benadering grote voordelen biedt, gingen ze steeds vaker met me in zee.”

Ook de komst van een nieuwe compagnon droeg aan het succes bij. „Van 2017 tot 2023 werkte ik samen met Kees de Zwart, die inmiddels met pensioen is. Ik heb veel van hem geleerd en raadpleeg hem af en toe nog steeds.”

Het groeiende team van Van Wijngaarden begeleidt niet alleen mensen naar werk, het helpt ook werkgevers met het zoeken naar geschikte mensen. „Wij nemen hen dat werk uit handen, zodat ze zich op hun eigen zaken kunnen concentreren.”

In dat proces maakt de arbeidsbemiddelaar gebruik van kunstmatige intelligentie (AI). „Soms zijn mensen daar huiverig voor, maar er zitten grote voordelen aan. Zo kan iemand die dat wil ’s avonds of zelfs ’s nachts solliciteren.”

Momenteel heeft de uitzendbranche het moeilijk. Grote bureaus zien hun omzet dalen, maar Doen!Personeel groeit juist. „Tegenwoordig zelfs met zo’n dertig procent per jaar. De sleutel van dat succes is de manier waarop wij tegen mensen aankijken. Bij mijn werk in onder meer discotheken heb ik veel geleerd. Als ik een werkzoekende spreek, weet ik daardoor direct wat voor vlees ik in de kuip heb. Daarbij probeer ik op een christelijke manier naar zo iemand te kijken. Het is makkelijk om het slechte in een mens te zien, maar laten we het goud in iemand naar boven halen.”

Niet betaald

Van Wijngaarden beseft dat hij veel heeft om dankbaar voor te zijn. „Ik wil daarom afhankelijk leven. Ten diepste sta ik niet zelf aan het roer van mijn leven en bedrijf. Dagelijks gebed is daarom een noodzaak voor me.”

Dat betekent niet dat het hem automatisch voor de wind gaat. „Soms komen er tegenslagen. Die heb ik nodig. En soms veranderen ze op een bijzondere manier in bemoedigingen.”

Hij vertelt over een klant die zijn rekeningen niet betaalde. „Op de mails die ik stuurde reageerde hij heel vervelend. Ik heb hem daarom gevraagd of ik langs mocht komen. Hij stemde toe en ik ging naar hem toe, met knikkende knieën. Het liep echter anders dan ik had gevreesd. De vrouw van deze man was ernstig ziek, en hij kon zijn zaken daardoor niet meer overzien.

We hadden een mooi gesprek, ook over de troost die het geloof in Jezus Christus kan bieden. De volgende dag betaalde hij al mijn facturen.”