Ons gewaardeerde dagblad gaf in de laatste week van het oude jaar een overzicht van tal van gebeurtenissen in de vergleden twaalf maanden. Een aanmerkelijk deel ervan had betrekking op het kerkelijke en geestelijke leven in binnen- en buitenland.

Een op de zeven christenen ter wereld ondergaat lijden

En sindsdien gaat de informatie over kerk en christendom gestaag door. Zo lazen we in de luttele weken van dit nieuwe jaar alweer over de sluiting van kerkgebouwen voor de eredienst, de losmaking van een dienaar des Woords, de arrestatie van een voorganger en de bekentenis van een gerespecteerde christen-auteur. Opmerkelijk: veel misère in de kerk van Nederland en daarbuiten. Om dan nog maar niet te spreken van ontwikkelingen die meer zijn dan een incident: de dreigende scheuring van een gereformeerd kerkverband, de leegloop van kerken die ooit bolwerken van orthodoxie waren, de desastreuze afname van het beslag van Gods Woord op ons volksbestaan...

Laten we wel zijn: dat zijn niet zomaar onbeduidende zaken of een verzameling klein grut. Hier gaan dingen echt mis. Zaken die samenhangen met het Koninkrijk der hemelen. Reden tot grote verontrusting. Aanleiding tot dringende gebeden: „Och, dat Gij de hemelen scheurdet...” (Jesaja 64).

Toch, wie verwaardigd wordt hoger te zien, ontdekt tot zijn verwondering dat dit alles de Koning van de kerk niet in de weg staat. Zoals een broeder me onlangs schreef: „Dwars door allerlei breuken, scheuren, twisten en gedoe gaat de Heere Zijn weg met Zijn Woord en vergadert Hij Zijn gemeente!” Tegelijkertijd belijden we dat Gods weg in de uitvoering van Zijn raadsplan nogal eens „door de zee” gaat (Psalm 73). Zijn voetstappen worden zomaar niet gekend...

Deze week maakte Open Doors de Ranglijst Christenvervolging 2026 bekend. Wat blijkt? Wereldwijd staan nu 388 miljoen (sic) christenen onder zware druk door vervolging en discriminatie. Een op de zeven christenen ter wereld ondergaat lijden. „Een groot deel van het lichaam van Christus heeft het zwaar te verduren. Zo erg zelfs dat geloven en volhouden onmogelijk lijken”, zo lees ik in het Open Doors Magazine dat de brievenbus binnengleed. Met name de vervolging van Somalische christenen is extreem. Toch klinkt uit de mond van een van hen: „Bid niet dat de vervolging verdwijnt. Bid dat we geestelijk sterker worden, dat we bloeien te midden van de vervolging. Dat we meer op Christus gaan lijken...” Wat genade vermag!

Lees ook

Syrië grootste stijger op Ranglijst Christenvervolging: „Mensen denken ten onrechte dat het daar veilig is voor christenen”

Opmerkelijk dat de toenemende vervolging gepaard gaat met de gestage voortgang van het wereldwijde Bijbelvertaalwerk. Het Woord gaat ondanks alles toch voort! Ook dat is een blijk van Gods zorg te midden van afbraak en tegenstand. Recent lazen we ervan: Michel en Erna Pauw, die werken aan de Aramba- en Neme-vertalingen. En het verhaal van Anne Stoppels over het Nieuwe Testament in het Onobasulu, ook in Papoea-Nieuw-Guinea (RD 23-12 en 30-12). De boze zoekt het werk van God te verhinderen en te verstoren. Maar er is reden tot goede moed. Gods raad zal bestaan en Hij zal al Zijn welbehagen doen. Ooit zal de hemel vol zijn. De toekomst van Gods kerk komt met de dag dichterbij. De christen heeft de roeping de tekenen der tijden te onderscheiden. Ziende daarop, zeggen we verwachtingsvol: „De hemel is rood!” (Mattheüs 16).

De auteur is christelijk gereformeerd emeritus predikant.