Christelijke scholen trekken aan de bel in Brussel
Christelijke schoolleiders beginnen een internationale conferentie net als in de klas: met zingen, Schriftlezing en gebed. Zo klinkt in een zaal van het Europees Parlement ”Great is Thy Faithfullness” (Groot is Uw trouw) uit de kelen van schoolleiders uit twintig landen.
De conferentie van de European Alliance for Christian Education (EACE) heeft een hoog reüniegehalte. Diverse deelnemers komen al vanaf de eerste bijeenkomst in 2013, die sindsdien jaarlijks wordt gehouden. De eerste ontmoeting bestond uit acht mensen; dat was deze week uitgegroeid tot 44. Tot vorig jaar gebeurde dit onder de naam Brussels Beraad. In 2025 werd besloten een formele alliantie op te richten.
De EACE werd ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, kreeg een bankrekening en werd geregistreerd als officiële lobbyorganisatie bij EU-instellingen. Het bestuur bestaat uit mensen uit Europese landen als Duitsland, Frankrijk, Zweden, het Verenigd Koninkrijk en Hongarije. Voorzitter is de Nederlander Pieter Moens, voormalig bestuurder van de Vereniging voor Gereformeerd Schoolonderwijs (VGS).
Dinsdag en woensdag houdt de EACE haar eerste conferentie en ledenvergadering in Brussel, deels in het Europees Parlement en deels in de nabije omgeving van het gebouw.
Gebed
Moens leest Johannes 1 over de roeping van de eerste discipelen en de uitroep van Johannes de Doper: „Zie het Lam Gods.” „Onze inzet is niet gericht op onszelf, maar op de toekomst van kinderen. Ons doel is niet de EACE groot maken, maar invloed op beleid. Vanwege Jezus’ gebed in de hemel is er hoop voor Europa en christelijke scholen.”
Gebed is een woord dat regelmatig terugkeert op de conferentie. Zo stelt iemand voor om niet alleen te bidden voor het onderwijs maar ook voor de samenlevingen als geheel. Een ander vraagt om ruimte in het programma om aan te sluiten bij de dagelijkse gebedsgroep in het Europees Parlement.
Het rondje rond de tafel geeft direct de verschillen weer in de omstandigheden waarin christelijke scholen werken. In Nederland en Duitsland is alles netjes geregeld; in de Oekraïense hoofdstuk Kyiv wordt onderwijs regelmatig onderbroken door luchtaanvallen of werkt de school via online bijeenkomsten.
Harmonisatie
Officieel is onderwijs een „nationale competentie”, zoals het heet in EU-jargon. Dit betekent echter niet dat de Europese instellingen geen invloed op het onderwijs willen uitoefenen, legt SGP-parlementariër Bert-Jan Ruissen uit. „De Europese Unie zoekt naar harmonisatie van beleid. De achtergrond ligt deels in de versterking van de Europese concurrentiepositie. Maar er zit duidelijk ook een ethische kant kant aan.”
Ruissen noemt enkele organisaties die moeite hebben om subsidie van Brussel of nationale overheden te krijgen vanwege hun christelijke ethiek. Het duidelijkste voorbeeld is FAFCE, de Franse rooms-katholieke organisatie voor gezinnen, die in december te horen kreeg dat het niet langer in aanmerking kwam voor overheidssteun. „Dat had te maken met haar standpunt rondom gender en abortus.”
Een ander voorbeeld is dat 2000 private –waaronder christelijke– scholen in Frankrijk niet delen in geld van Erasmus+, het onderwijsprogramma van de EU waarmee je met subsidie in het buitenland kunt studeren, zodat ze geen studiereizen kunnen maken. Ruissen heeft daarover schriftelijke vragen gesteld aan de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de EU.
In haar eerste lobbyactiviteiten heeft de EACE zich hiervoor al ingezet, zegt algemeen secretaris Wolfgang Stock. „Wij hebben gekeken waarom Frankrijk die financiering blokkeert. Het lijkt erop dat dit niet in overeenstemming is met de regels voor Erasmus+. Deze scholen krijgen sowieso al geen geld van de staat, maar zouden nu ook EU-subsidie kwijtraken. Dat kan niet. We zijn benieuwd waar dit eindigt.”
